“Olumlu düşünmek olumlu sonuçlar üretir.”
Dr.Norma Vincent Peali

Jerry, çevresindekilerin çok sevdiği insanlardan biriydi. Keyfi her zaman yerindeydi. Her zaman söylenecek olumlu bir şey bulurdu. Hatta bazen etrafındakileri, “Bu adam, bu halde bile nasıl iyimser olabiliyor?” diye çıldırttı bile. Birisi nasıl olduğunu sorsa, “Bomba gibiyim.” Diye cevap verirdi hep. “Bomba gibiyim.”

Jerry bir tabii motivasyoncuydu. Yanında çalışanlardan biri, o gün kötü bir günündeyse, Jerry yanına koşar, duruma nasıl olumlu bakılacağını anlatırdı. Bu tarzı feana halde düşündürüyordu beni..

Bir gün Jerry’ ye gittim “Anlamıyorum.” Dedim. “Nasıl oluyor da,her zaman, her konuda bu kadar olumlu bir insan olabiliyorsun. Nasıl başarıyorsun bunu? ”

“Her sabah kalktığımda kendi kendime ‘Jerry bugün iki seçimin var. Havan ya iyi olacak ya kötü…’ derim. Havamın iyi olmasını seçerim. Kötü bir şey olduğunda yine iki seçimim var. Kurban olmak yada ders almak. Ben başıma gelen kötü şeylerden ders almayı seçerim. Birisi bana bir şeyden şikayete geldiğinde, yine iki seçimim var… Şikayeti kabul etmek ya da ona hayatın olumlu yanlarını göstermek. Ben hayatın olumlu yanlarını göstermeyi seçerim. ”
“Yok yahu” diye protesto ettim. “Bu kadar kolay yani…” “Evet…Kolay” dedi Jerry. “Hayat seçimlerden ibarettir. Her durumda bir seçim vardır. Sen her durumda nasıl davranacağını seçersin.Sen insanların senin tavrından nasıl etkileneceklerini seçersin. Sen havanın, tavrının iyi yada kötü olmasını seçersin. Yani sen, hayatını nasıl yaşayacağını seçersin!..”

Jerry’ nin sözleri beni fazlaca etkiledi. Onu uzun yıllar görmedim. Ama, hayatımdaki talihsiz hadiselere dövünmek yerine, seçim yapmayı tercih ettiğimde hep onu hatırladım.

Yıllar sonra, Jerry’nin başına çok tatsız birşey geldi. Soygun için gelen hırsızlar, paniğe kapılıp, Jerry’yi delik deşik etmişler… Ameliyatı 18 saat sürmüş ve haftalarca yoğun bakımda kalmış. Taburcu edildiğinde, kurşunların bazıları hala vücudundaymış. Ben onu, hadiseden altı ay sonra gördüm. “Nasılsın?” diye sorduğumda, “Bomba gibiyim.” dedi “Bomba gibi…”

“Hadise sırasında neler hissettin Jerry?” dedim. Jerry, “Yerde yatarken, ‘iki seçimim vardı’ diye düşündüm. Ya yaşamayı seçecektim, ya ölümü… Ben yaşamayı seçtim.” diye cevap verdi. “Korkmadın mı, şuurunu kaybetmedin mi?” diye sorularıma devam ettim.

“Ambulansla gelen sağlık görevlileri harika insanlardı. Bana hep ‘iyileşeceksin merak etme’ dediler. Ama acil servisin koridorlarında sedyemi hızla sürerlerken doktorların ve hemşerilerin yüzündeki ifadeyi görünce ilk defa korktum. Bu gözler bana ‘adam ölmüş’ diyordu Bir şeyler yapmazsam, biraz sonra ölü bir adam olacaktım gerçekten.”

“Ne yaptın?” diye merakla sordum. “Kocaman bir hemşire yanıma yaklaştı ve bağırarak herhangi bir şeye alerjim olup olmadığını sordu… Derin bir nefes alarak kendimi topladım ve bağırdım… ‘Benim kurşunlara alerjim var!…’ Doktorlar ve hemşireler gülmeye başladılar. Tekrar bağırdım… ‘Ben yaşamayı seçtim. Beni bir canlı gibi ameliyat edin. Otopsi yapar gibi değil…’ “

Jerry, sadece doktorların büyük ustalıkları sayesinde değil, kendi olumlu tavrının büyük katkısı ile yaşadı. Yaşaması bana yeni bir ders oldu. Her gün, hayatımızı dolu dolu yaşamayı seçme şansımız ve hakkımız olduğunu ondan öğrendim…
Ve herşeyin kendi seçimimize bağlı olduğunu…


Hayatın Renkleri / İbrahim Refik