EN BÜYÜK ŞARKI
Kağnılar gıcırdadı,
Yollar gıcırdar.
Beli iki kat analar ağlardı.
Yeşil açmazdı yaprak,
Tomur çatlamaz;
Memiş ağanın davarı otlamazdı...
Ölüler gezinirdi yalnız
Şehrinde karanlığın.
Ölüler şarkı söylerdi,
Ölüler yığın yığın...
Hasta hasta geçerdi rüzgar
Medresede çocuklar
Uyuklardı.
Gerilik ezerdi düşünceyi,
Caddeyi
Karanlıklar silerdi...
Akşamlar gelirken yaslıydı
Dönerken ağlamaklı,
Gün ışığında habersiz,
Mısralar paslı...
Delirip giderdi sene,
Masallar küf keserdi
Güzellik yerine...
Ölüm, ölüm kokardı zaman.
Bacalardaki duman
Solumaktı.
İçten değildi çıldırmak.
Düşünmek hemen hemen hiç.
Bir ışık mermerleşinceye dek:
Yeşeren tazelikte
Hürriyet mevsimiydi bu,
Düşerken toprağıma
On dokuzlar tohumu.
Zafer tepelerinde
Zafere vardı arabamız.
Kahrı ezen tekerinde
İnan, güven, göz yaşlarımız...
Alnımıza inen maviliğe
Çekildi bayrağımız...
Şehit şehit indi sükun,
Ardından hürriyet, ebediyet; adımız!
Yer çizgisinden memnun artık,
İnsan, düşüncesinden.
Ağaçta hayat gördük
Suda berraklık.
Kitap kitap dolmada gözlerimiz,
Bakışımız gerçek.
Bir (ad) da heybetimiz
Mağrur, kükrek...
Yürü ey çılgın fırtına!
Ey nazlı Plânet!
Dökün ninnilerini
Bu asil çocuğuna...
Ey dalgaları sıyıran ses!
Ey mucize olan şarkım!
Bak. Bir dünya eteğinde;
Nefes nefes!
Ölüm, ölüm değil artık hayat;
Yosun yosun, ezik ezik...
Değil masal masal öte;
Kızıl, yeşil bilezik!..
Şimdi gerçek görüş, gerçek ar,
Gerçek insan, gerçek millet var...
Her düşünce üstünde
Destanım var,
Türküm var,
Atatürk'üm var.
ADNAN ARDAĞI
(Kaynak, nr. 11, Kasım 1948 s. 12-13)
04.06.2008, 18:25
Benzer Konular - Bu Başlıkları Da İncelemek İster Misiniz ? Bu Bölümü Görmek İstemiyorsanız, Bu Kutucuğa Tıklayınız ----->
Etiketler - Lütfen gecici bir süre için Türkçe karakter ve noktalama işareti kullanmayınız ...:
