İçeriğe git

Welcome to Kadim Dostlar ™ Forum
Register now to gain access to all of our features. Once registered and logged in, you will be able to create topics, post replies to existing threads, give reputation to your fellow members, get your own private messenger, post status updates, manage your profile and so much more. This message will be removed once you have signed in.
Login to Account Create an Account
Resim

Gerilimli Yıllar | Mustafa BALBAY

- - - - -

  • Yanıtlamak için lütfen giriş yapın
Bu konuya 24 yanıt gönderildi

#1
Sema

Sema

    Ne Mutlu Türküm Diyene!!

  • Yönetici
  • 5.470 İleti
  • Gender:Female
  • Interests:Mustafa Kemal ATATÜRK, Türk Tarihi, Türk Edebiyatı, Türk Kültürü, Ülke Gündemi, Siyaset ve Köşe Yazıları...
Resmi ekleyen

BAŞLARKEN

Dizi yazılar genellikle “Sunuş” diye başlar ama, bu dizi için “Başlarken” demek daha uygun düşecek.

Günlük yazılarımda da bölüm bölüm dile getirdim. Ecevit koalisyonunun son dönemi ve AKP iktidarının ilk yılları Türkiye’nin siyasi tarihinde apayrı bir bölüm tutacak.

Ben bu süreci deyim yerindeyse tam göbeğinde yaşadım. Bu dönem ne bir iki komutanın çıkış yolu aramasıyla anlatılabilir ne AKP’nin yönünü AB’ye dönüp “tam demokrasiyi oturtuyoruz” iddialarıyla... Ne bu en kritik dönemin Cumhurbaşkanı Ahmet Necdet Sezer’in son derece dikkatli ve net devlet adamı tavırlarıyla anlatılabilir, ne ana muhalefetin topluma AKP gerçeğini gösterme stratejisiyle...

Tümünü bir bütün olarak sütuna yatırmak bence bir başlangıç olabilir.

O HABERLERİN ARKASINDAYIM

Yukarıda sıraladığım yelpazenin bütün taraflarıyla diyaloğum vardı. Bunların tümü yasal zeminlerde, makamlarda gerçekleştirilen diyaloglardı. Kimi aldığım bilgileri haberleştirdim. Bunlar o günlerin koşulları içinde çok kritik ve tartışılan haberler oldu. Doğal olarak o haberlerin tümünün arkasındayım.

Tutuklanmamın arkasından medyada yer alan haberler ve yorumlar, benim konumumu ayrı bir tartışma konusu haline getirdi. Hem bu tartışmayı benim açımdan netleştirmek hem de Türkiye’nin sözünü ettiğim dönemine bir ölçüde açıklık getirmek için böyle bir yazı dizisi kaçınılmaz hale geldi.

“O dönem yaşanan her şeyi biliyorum, hafızamı ortaya koydum mu, not defterimi açtım mı yer yerinden oynar”
iddiasında değilim.

Kimi görüşmelerim “off the record” idi. Yani yazılmamak üzere. Gelinen noktada bunları da bir ölçüde açmak gerekecek.

DARBE GÜNLÜĞÜ TANIMINI REDDEDİYORUM

O günlere bir bütün olarak bakıldığında diziye “Gerilimli Yıllar” başlığını koymak uygun düşecekti. Bu diziyle ilgili elbette kimi tarafların açıklamaları olacaktır. Öyle sanıyorum ki, gazetemiz yönetimi bunlara da yer verecektir.

Medyada “darbe günlüğü” gibi sunulan kimi notlarıma ilişkin iddialara gelince... Her şeyden önce darbe günlüğü tanımını reddediyorum. Bu notlar sorguda bana gösterilmedi. O nedenle aynen kabul etmek ya da tümünü reddetmek gibi bir yöntemi benimsemedim. Evet, ben kimi notlar tuttum. Bunlar ham halde, ileride sadece benim gözden geçireceğim şeyler olduğu için içeriği hakkında da özenli olmadığım notlardı. O nedenle benim için ve muhatapları için hukuken bağlayıcı olduğunu düşünmüyorum.

NEDEN SİLDİM?

İleride bu dönemi bir araştırma olarak, bir kitap olarak yazabilirim düşüncesiyle aldığım bu notları neden sildim?

1- İleride 2000’li yılları yazacak olursam, güncel olarak yazdığım haberlerin bana yeterince ışık tutabileceğini düşündüm.

2- Olaylar öylesi bir hale geldi ki, bu notları bulundurmak artık anlamsız diye düşündüm. Gazetemizin bilgisayar sistemi yenilenirken arkadaşlar “önceki dosyaların tümü siliniyor, saklayacaklarınız varsa ayıralım” dediklerinde bir an düşündüm, “yok” dedim. Bu notların tümünü artık yok hükmünde saydım. Bu anlamda başka notlarım da yok.

3- 2007’den itibaren kendim için yeni kitap ve araştırma konuları seçtim. Son iki yılda yazdığım kitaplar (Heyecan Yaşlanmaz, 78’liler) bunun göstergesidir.

Teknolojik takip artık o kadar ileri ki, yukarıda aktardığım bilgilerin ilgili merciler tarafından da hemen doğrulanabileceğini söyleyebilirim.

FARKLI NOTLAR BİRLEŞTİRİLMİŞ, MONTAJLANMIŞ, YORUMLAR EKLENMİŞ

“Balbay günlükleri” diye sunulan metinlerle ilgili değerlendirmemi bir kez daha aktarmak istiyorum:

Ben bu şekilde, özel bir dosya halinde günlük tutmadım. Benim farklı zamanlarda, farklı dosyalarda yer alan kimi notlarım bir araya getirilmiş, montajlanmış, yorumlar-açıklamalar eklenmiş ve ortaya böyle bir “günlük” çıkarılmış.

Şunu da vurgulamadan geçemeyeceğim; bilgisayarıma son 10 yılda giren-çıkan yazı ve belgenin tümü yüz binlerce sayfayı bulur. Bunlardan sadece bir bölümünün çıkarılıp, özel olarak montajlanıp salt bir kesimle diyaloğumun olduğunun ortaya çıkarılmak istenmesini kabul edemem.

Dizide iki temel amacım var:


1- 2000’lerin ilk yarısındaki Türkiye’nin siyasal tablosunu ortaya koymak.

2- Mustafa Balbay’ın gazetecilik hedefleri dışında başka hiçbir gündeminin olmadığını anlatmak.

*****************************************************************************

TRT’deki Pazar Panorama programına katılan Ecevit, AKP’nin izleyeceği yolla ilgili endişelerini dile getirmişti



Resmi ekleyen
Gerilimli yılların ilk işareti Ecevit’ten

2002’nin ikinci yarısıydı... Ecevit’in sağlığı Başbakanlık işlevini usul usul etkilemeye başlamıştı...

Ama bütün inadıyla makamının başındaydı. O yıllarda TRT’de pazar günleri “Pazar Panorama” programının yorumcu konuğuydum. Sunucusu Cem Kırçak’tı. Ecevit, bu programa hemen her çağırışımızda gelirdi. Programa biz de hazırlıklı gelirdik, Ecevit de... Daha doğrusu Ecevit kimi temel mesajlarını vermek için bu programı zeminlerden biri olarak kullanırdı...

Koalisyon artık iyiden iyiye yorgun düşmüş, Türkiye seçim atmosferine girmeye başlamıştı.

‘AKP’NİN FARKLI BİR UFUK ÇİZDİĞİ DÜŞÜNCESİNDEYİM’

Ecevit, Pazar Panorama programında “Önümüzdeki seçimlerle ilgili bir endişemi dile getirmek istiyorum” dedi, arkasını şöyle getirdi:

“Yapılan anketler bu seçimlerde AKP’nin ve DTP’nin barajı geçeceğini gösteriyor. Bu durum Türkiye’de ciddi bir gerilim ortamı doğuracak... Bundan ciddi endişe ediyorum...”

Programın ardından Ecevit’e ayrıca sorma gereği duydum:

- Biraz açar mısınız, nedir duyduğunuz endişeler?

Ecevit - Sayın Balbay, AKP’nin Sayın Erbakan hareketinden daha farklı bir yol izleyeceği düşüncesindeyim. Bu durum da beni endişelendiriyor. Onu dile getirmek istedim.

- Nasıl bir dönem olur düşüncesindesiniz?

Ecevit - Sayın Erbakan’ı bütün yönleriyle tanıyorduk. Ama AKP etrafında oluşan ekibin daha farklı bir ufuk çizdiği düşüncesindeyim.

Ecevit’in değerlendirmeleri, AKP’nin tepkisini çekti. Daha şimdiden bunalım ürettiğini iddia ettiler.

‘ABD’NİN HER İSTEDİĞİNE EVET DİYECEKLER’

Ecevit’le 3 Kasım 2002 seçimlerinin ardından Anıttepe’deki DSP Genel Merkezi’nde uzun bir sohbet yaptık. Üzerindeki stresin kalkmasından olsa gerek, sağlığı da seçim öncesine oranla yerine gelmişti.

Ecevit’e yukarıdaki sözlerini anımsattığımda, görüşlerinin değişmediğini söyledi. Şöyle düşünüyordu:

“Göreceksiniz Irak’ta ABD’ye ödün verecekler. İstedikleri her şeye evet diyecekler... Bu durum Kuzey Irak’ta başımıza ne iş açar bilemem.”

‘ABD’Yİ OYALADIM’

Ecevit’in kaygılarına dış sorunlar da eklenmişti. Aslında ABD, Ecevit hükümetinden de çok şey istemişti. 11 Eylül 2001 İkiz Kuleler saldırısının ardından ABD açısından 2 hedef ortaya çıkmıştı:

Afganistan ve Irak...

Afganistan bir ölçüde daha uzak bir coğrafyaydı ama Irak’la ilgili her adım içimizi de etkileyecekti.

Ecevit’e sordum:

- ABD, Irak için sizden ne istedi?

Ecevit - Irak’ın işgali için gerekli olan her şeyi.

- Siz ne yaptınız?

Ecevit – Oyaladım.

Ecevit hükümetinin 2002’nin ikinci yarısında içine düştüğü durumun temel nedeninin bu konu olduğuna ilişkin görüş, saptama ve bulgular değişik zamanlarda ortaya atıldı.

DERVİŞ’İN ABD ZİYARETİ

Hemen yeri gelmişken şunu da vurgulamalıyım... 11 Eylül olaylarından 10 gün kadar sonra dönemin ekonomiden sorumlu Devlet Bakanı Kemal Derviş, ABD’ye gitti.

Gideceği gün sabah Hazine Müsteşarlığı’nda gazete ve televizyonların Ankara temsilcileriyle kahvaltılı sohbette bir araya geldi.

Bir saat kadar sohbete katıldı. Sonra bizi kahvaltı ile baş başa bırakıp havaalanına gitti.

Bizler sohbette Derviş’in ekonomi ağırlıklı konuşacağını, IMF programıyla ilgili yeni bilgiler verebileceğini düşünüyorduk.

Derviş’in ilk tümcesi şu oldu:

“Türkiye ABD’nin terörle mücadelesine her türlü desteği vermelidir.”

************************************************************************

3 Kasım 2002 seçimine girerken iktidar hedefiyle yola çıkan YTP ilk çelmeyi Kemal Derviş’ten yedi


Cem o kadar emin başlamıştı ki

Türkiye 3 Kasım 2002 seçimine giderken siyaset sahnesi yeniden şekilleniyordu,. Koşar adım ilerliyordu. Koalisyonun üç ortağı ekonominin altında kalmıştı. Ecevit’in söylemiyle, ekonomik programının acı ilaç bölümü bitmiş, meyvelerin yeneceği dönem başlıyordu. Ama bunu anlatmak artık olanaksızdı.

MHP Genel Başkanı Devlet Bahçeli temmuz başında Bursa Kocayayla Türkmen Kurultayı’nda seçim startını vermiş, ok yaydan çıkmıştı.

Koalisyon ortaklarının sandığa gömülmesi demek merkez sağ, merkez sol ve milliyetçi partinin yarış dışı kalması demekti. Geriye AKP ve CHP kalıyordu.

İkisinden hangisi umut olarak öne çıkacaktı?

Bu tartışma usul usul alevlenirken, kamuoyunun da etkisiyle ortaya yeni bir lider adayı çıktı:

İsmail Cem...


Cem, kısa sürede o kadar parlatıldı ki, kamuoyu yoklamalarında yüzde 40’a kadar çıkardılar.

DSP kadrolarından bir ekip kurdu mu, bu iş bitmişti. Ama ille de yanına Kemal Derviş’i almalıydı. Bunun için çok bastırdı...

İSMAİL CEM TEBRİKLERİ KABUL EDİYOR

Her taraftan Cem fısıltılarının yükseldiği o yaz günlerinde, bir öğle vakti, Meclis’ten Cem’in makamından aradılar. Cem, Meclis’te fiili bir çalışma ortamı oluşturmuştu.

Arayan kişi şu notu iletti:

- Sayın Cem, yarım saat sonra sizi makamında bekliyor...

Gittim... Odaya giren çıkan belirsiz... Olağanüstü bir hareketlilik var. Cem, Başbakanlık koltuğuna oturmak üzere olan, seçim zaferinden yeni çıkmış bir siyasetçi gibiydi.

Her taraftan Cem liderliğindeki Yeni Türkiye Partisi’nin (YTP) örgütünü oluşturmak, katılmak üzere arıyorlardı. Cem, “Artık telefon bağlamayın” dedi... Sohbete başladık, bir dakika sonra telefon.

Eski Almanya Dışişleri Bakanı Hans Dietrich Genscher arıyordu.

Çok özür diledi; telefona uzandı... İngilizce tebrikleri kabul etti...

Birkaç dakika sonra bir telefon daha. Arayan Yunanlı mevkidaşı Papandreu idi.

İLK ÇELME KEMAL DERVİŞ’TEN

O sohbette Cem, artık yeni bir projenin oluştuğunu, siyasetin bu tür zamanlarda ani üretimler yapabildiğini, o kendine has biçemiyle anlattı....

Cem’e göre Türkiye YTP iktidarına hazırlanıyordu...

Cem ilk çelmeyi Kemal Derviş’ten yedi. Derviş son anda CHP Genel Merkezi’nde Deniz Baykal’la saatler süren görüşmenin ardından bu partide karar kıldı...

Cem artık dönemezdi....

CANSIZ KAYSERİ MİTİNGİ

Seçim çalışmalarına kendi bölgesi Kayseri’den başlama kararı aldı... Orada büyük bir gövde gösterisi yapacak, arkasını getirecekti...

Cem, Kayseri’ye doğru yola çıktı...

Sık sık bilgi alıyordu; meydan nasıl, coşku nasıl?

Miting saati yaklaşmıştı, yoldaydı...

Miting alanından şu notu ilettiler:

- İsmail Bey yavaş gelsin!..

Miting alanı dolmamıştı, ortalık cansızdı. Biraz zaman geçerse belki dolabilirdi...

Cem her şeyi anlamıştı!..

Bana göre Cem o gün ne yazık ki seçim yolculuğuna değil, kanser yolculuğuna başlamıştı.



Resmi ekleyen

#2
Sema

Sema

    Ne Mutlu Türküm Diyene!!

  • Yönetici
  • 5.470 İleti
  • Gender:Female
  • Interests:Mustafa Kemal ATATÜRK, Türk Tarihi, Türk Edebiyatı, Türk Kültürü, Ülke Gündemi, Siyaset ve Köşe Yazıları...
Resmi ekleyen

KANADOĞLU ÖNCE HUKUK DEYİNCE...


Bu dizide sanırım en çok “gerilim” sözcüğü kullanılacak ama, 3 Kasım 2002 seçimlerine giderken bir başka tartışma alanı da hukuktu...

Yargıtay Onursal Cumhuriyet Başsavcısı Sabih Kanadoğlu 2007’deki Cumhurbaşkanlığı seçiminde “367 şart” savını ortaya atınca çok tartışılmıştı. AKP’liler “bu da nereden çıktı, bize gelince böyle oluyor” derken Kanadoğlu “bence öyle” deyip ısrar ediyordu:

“Kararı yüksek yargı versin!”

Kanadoğlu haklı çıktı...

Aslında Kanadoğlu hukuk ısrarını asıl görevi başındayken yapmıştı.

Türkiye 3 Kasım 2002 seçimlerine hazırlanırken son 2 ayda Kanadoğlu ortaya 3 iddia attı.

1- AKP Genel Başkanı Recep Tayyip Erdoğan TCY’nin 312. maddesinden yargılandığı için bu unvanı kullanamaz.

2- DEHAP örgütlenmediği illerde örgütlenmiş gibi gösterilmiştir. Bu evrakta sahteciliktir, seçime katılamaz.

3- Yeniden Doğuş Partisi’ni (YDP) Genç Parti’ye dönüştürme süreci hukuk dışıdır.

Bunların üçü de Yüksek Seçim Kurulu tarafından dikkate alınmadı ve 3 Kasım seçimleri yapıldı.

Kanadoğlu AKP için de seçime 10 gün kala yukarıdaki nedenle kapatma davası açtı. Anayasa Mahkemesi savunma için AKP’ye seçim sonrasına gün verdi.

2002 sonbaharının görünümü şuydu:

Seçim kararı gerilimli alınmıştı...

Genelkurmay Başkanı değişimi gerilimli olmuştu.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı seçimde 3 önemli hukuksuzluk iddia etmişti.

Sonbahar sonunda ise oyu alan, sandığı geçmişti.

Kanadoğlu 3 Kasım hukuksuzluklarını “Alaturka Demokrasi” kitabında topladı.

Ayrıntılarını merak edenler burada bulabilir.

*************************************************************

Genelkurmay Başkanı Org. Kıvrıkoğlu’nun görev süresinin kararnameyle uzatılmasına Cumhurbaşkanı Sezer karşı çıktı

Özkök’ün ‘gerilimli’ gelişi

2002’de siyasetteki gerilim sanki yarışıyormuş gibi devletin öteki kurumlarında da dikkati çekiyordu.

Ankara’da son 10 yıldır Genelkurmay başkanlarının değişimi hep farklı tartışmaları beraberinde getirdi. Son üç değişim kamuoyu önünde deprem yaratmadan sonuçlanmışsa bunda dönemin Cumhurbaşkanı Ahmet Necdet Sezer’in ve onun yerleştirdiği hukukun büyük payı var. Konunun bu yanına ister istemez yeri geldikçe değineceğiz.

2002 yazı... Temmuz’un 18’i... Önce Genelkurmay Başkanı Orgeneral Hüseyin Kıvrıkoğlu haftalık olağan görüşme için Çankaya Köşkü’ne çıktı. Ancak görüşmenin ardından Köşk’ten ayrılmadı. Ardından da Başbakan Bülent Ecevit Köşk’e geldi. Zirve başladı.

Resmi ekleyen

Konu; Org. Kıvrıkoğlu’nun Genelkurmay Başkanlığı’nın uzatılması...

Nasıl yapılacaktı?

Kararname ile...

Sezer, olmaz dedi.

İkna etmeye çalıştılar. Sezer’i biraz tanıyorlarsa hiç denememeleri gerekirdi. Denediler, beklenildiği gibi, olmadı.

Sezer, böyle bir uzatmanın ancak yasayla yapılabileceğini düşünüyordu. Sezer’e hukuk sınırları dışında bir şey yaptırmak zaten olanaksızdı.

ÖZKÖK HEP SUSMAYI YEĞLEDİ

Dönemin Kara Kuvvetleri Komutanı Orgeneral Hilmi Özkök bütün bu süreci sessiz izledi. Sadece 2002 yazında değil, Kara Kuvvetleri Komutanlığı makamında oturduğu sürece hep susmayı yeğledi. Özellikle Çankaya Köşkü’ndeki resepsiyonlarda karşılaştığımızda, ne zaman soru sorsam, hemen Org. Kıvrıkoğlu’nu gösterir, “Komutan orada” derdi.

2001 yılı 29 Ekimi’ydi. Köşkteki resepsiyona katılan komutanlar “bugün konuşmayacağız” dediler. Org. Kıvrıkoğlu meslektaşlarımızın güncel konulara ilişkin sorularının tümüne aynı karşılığı verdi:

“Bugün konuşmayacağım.”

Org. Özkök de yine aynı yanıtı verdi: “Komutan orada...”

Resepsiyonun sonuna doğru, yanılmıyorsam Irak’la ilgili bir durum söz konusu olunca Org. Kıvrıkoğlu, konuşmadan yapamadı. Beni gözucuyla süzen Org. Özkök kulağıma fısıldadı:

“Göle ördek yatağından girdiniz.”

Devir teslim töreni yapıldı. Org. Özkök artık Genelkurmay Başkanı’ydı. Görevi devreden Kıvrıkoğlu’nun Özkök’e yönelik şu tümcesi ilginçti:

“Sizi dikkatle izleyeceğiz.”

Org. Özkök fazla konuşmama tavrını Genelkurmay Başkanlığı döneminde de sürdürdü. Kendisine bunun nedenini sorduğumuzda şu karşılığı vermişti: “Günde gelen soğan gibi, yılda gelen sultan gibi karşılanır.”

Org. Özkök’ün gerçek anlamda gazetecilerle “tanışması” 30 Ağustos 2002’de Gazi Orduevi’nde verilen Zafer Bayramı resepsiyonunda oldu. Org. Özkök ağır misafirleri uğurladıktan sonra gazetecilerle kendi standartlarına göre uzun süre sohbet etti.

ARCAYÜREK: HER ŞEY AYNEN DEVAM ETMEYECEK

Org. Özkök’ün Karadayı ve Kıvrıkoğlu’nun ardından daha farklı bir duruşu olduğu hemen seziliyordu. Resepsiyona birlikte gittiğimiz Cüneyt Abi (Arcayürek) çıkışta şunu söyledi: “Değişik bir durum, bakalım... Ama benim gördüğüm, her şey aynen devam etmeyecek.”

Cüneyt Abi, böylesi durumlarda ilk gözleminde yanılmaz... Ecevit’in rahatsızlığıyla ilgili ilk yazıyı yazan da o olmuştu. Ecevit ayaklarını hafif sürterek yürümeye başlamıştı. Hareketleri yavaşlamıştı.

İlk ne zaman?

1999 yılı ilkbaharında...

Baykal’ın Aralık 1998’de Yılmaz hükümetini düşürmesinin ardından Ecevit’in başbakanlığında seçim hükümeti kurulmuştu. Öcalan’ın 15 Şubat 1999’da Türkiye’ye getirilmesinin Ecevit’in şansını arttırdığı yorumları öne çıkmıştı. DSP’liler de bunu hissedip yaşarken tek endişeleri vardı.

Ecevit’in sağlığı.

Işıklar içinde yatsın Ahmet Piriştina o günleri anlatırken şöyle demişti:

“Balbayım, o kadar endişe ediyorduk ki, nezle olması bile oylarımızı düşürebilirdi.”

İşte böyle bir ortamda Cüneyt Abi herkesin gözü önünde seyreden Ecevit’in hareketlerindeki yavaşlamayı kaleme almış, sormuştu: “Dünyanın her ülkesinde başbakanların, başbakan adaylarının sağlığı merak edilir. Bu, toplumdan saklanmaz. Ecevit’in sağlığında bir sorun mu var? Varsa bu açıklanmalı.”

Cüneyt Abi’nin bu yazısının çıktığı gün bir grup gazeteci Ecevit’le Antalya mitingine gittik. Ecevit VIP salonunda önce benim yanıma geldi. Sert bir ifadeyle şöyle dedi:

“Bir dahaki geziye doktor Cüneyt Arcayürek’i de çağıralım.”

Ecevit, Antalya mitinginde konuya değinmeden geçemedi. Otobüsün üzerinden halka şöyle seslendi: “Benim sağlığımda sorun var, diyorlar. Bunu diyenler bin yıl yaşasın!”

Cüneyt Abi’ye 30 Ağustos akşamı 22.00 sıralarında Gazi Orduevi’ndeki resepsiyondan eve giderken, Org. Özkök’le ilgili ilk gözlemlerini söyledikten sonra yukarıdaki anıyı anımsattım. Bastı kahkahayı... Sonra ciddileşti, “Ama kabul et, yanılmadım. Ecevit’in sağlığı ortada” dedi. Arkasını da şöyle getirdi:

“Her yaşın, her sağlık sorununun bir gerçeği var. Halbuki Ecevit, aylar önce sağlığı bozulmadan yeni bir düzen tutsa, görevi güvendiği birine devretse, Türkiye bu kargaşanın içine düşmezdi.”

İKİ AY SONRA ABD GEZİSİNE ÇIKTI

Özkök’e dönersek... Koltuğuna oturdu. 2 ay sonra Kasım 2002 başında önemli bir programı vardı: 6 günlük bir ABD gezisi.

Bu gezinin önemi şuradaydı:

Bir önceki Genelkurmay Başkanı Org. Kıvrıkoğlu 4 yıllık görev süresince hiç ABD’ye gitmemişti. ABD açısından Kıvrıkoğlu’nun özgeçmişindeki en önemli tümce buydu.

Genelkurmay’daki görev değişimi biraz gerilimli de olsa bitmiş, Özkök dönemi başlamıştı.

*************************************************************************

ESKİ GENELKURMAY BAŞKANI KIVRIKOĞLU

‘Görev süremin uzatılmasını Ecevit istedi’

Türk Silahlı Kuvvetleri’nin atama ve terfilerinin belirlendiği Yüksek Askeri Şûrası (YAŞ), ağustos aylarının ilk haftasında gerçekleştiriliyor. Dönemin Genelkurmay Başkanı Orgeneral Hüseyin Kıvrıkoğlu 2002 yılının Ağustos ayında görev süresini tamamlayarak emekliye ayrıldı. Ancak, dönemin Başbakanı Bülent Ecevit’in, Kıvrıkoğlu’nun görev süresini bir yıl uzatarak TSK komuta kademesinin yeniden şekillemesine müdahale etmek istediği konusu gündeme geldi. Konunun yaşayan tarafları emekli Orgeneral Hüseyin Kıvrıkoğlu ve eski Başbakan Mesut Yılmaz daha sonra yaptıkları açıklamalarda o günleri anlattılar. Kıvrıkoğlu, 11 Mart 2008 tarihinde Hürriyet gazetesinde yayımlanan, Şükrü Küçükşahin’e yaptığı açıklamalarında, görev süresinin uzatılmasını kendisinin değil dönemin Başbakanı Bülent Ecevit’in istediğini dile getirdi.

‘UZATMAYI KABUL ETMEM’

Kıvrıkoğlu’nun anlatımıyla sürecin gelişimi şöyle oldu:

“15 Temmuz 2002 günü, pazartesiydi, beni aradılar. Sayın Başbakan rahmetli Bülent Ecevit’in görüşmek istediğini söylediler. Ne zaman ve nerede olduğunu sordular. Ben de ‘Sayın Başbakan’a uygun saatte olur’ dedim. Saat 18.00 için Başbakanlık Konutu’nu söylediler. Saatinde gittiğimde Sayın Başbakan beni kapıda karşıladı; içeri girdiğimde ise Sayın Şükrü Sina Gürel vardı. Kendisi Başbakan Yardımcısı ve Dışişleri Bakanı olarak kabineye yeni girmişti. Çay içtik. Sonra rahmetli Başbakan konuşmaya başladı. 5 yıldır birlikte çalıştığımızı vurguladı. Çevredeki gelişmeler, Kıbrıs konusu falan... Sonra görev süremin uzatılmasını önerdi. Bu tevazuya teşekkür edip şunları dedim: Ben bunu kabul etmem. Bunu asker kamuoyu hoş karşılamaz. Ben yasada belirtilen 67 yaş sınırını da 4 yıllık görev süresini de dolduruyorum. Sürenin uzaması için kanun çıkması gerekir. Hükümetinizin Meclis’teki sandalye sayısı ise şu anda 259 (Salt çoğunluğun altında). Genelkurmay Başkanlığı gibi üst düzey bir makama ait bir konunun, milletvekillerinin, siyasilerin elinde pingpong topu gibi oynanmasına müsaade etmem. Kendileri ısrar edince konuyu uzatmamak için perşembe günü Sayın Cumhurbaşkanı ile haftalık görüşmelerimiz olacağını belirtip, ‘Konuyu orada da birlikte konuşalım’ dedim. Sayın Cumhurbaşkanı Ahmet Necdet Sezer’e çıktım. Kendisine, birazdan Sayın Başbakan’ın geleceğini, benim görev süremin uzatılmasını önereceğini, benim buna karşı çıktığımı, bunun asker kamuoyunda hoş karşılanmayacağını söyledim. Sayın Başbakan’a söylediklerimi, aynen tekrarladım; pingpong topu, yaş falan.

Bir saat sonra rahmetli Ecevit geldi ve konuyu açtı. Yine aynı şeyleri söyledim. Ama onlara sonra dedim ki, ‘Ama ben size yeni bir Genelkurmay Başkanı öneriyorum’. Yeni bir Kara Kuvvetleri Komutanı (Kıvrıkoğlu, o günün Jandarma Genel Komutanı Org. Aytaç Yalman’ı ima ediyor) atanacak. Bunları 18 Temmuz’da konuşuyoruz. Yeni komutan 30 Ağustos’ta göreve başlayacak. Bu arada siz Genelkurmay Başkanlığı’na atama yapmazsınız, yeni kuvvet komutanı da 30 Ağustos’ta görevi aldıktan sonra eylül ayının ilk haftasında onu Genelkurmay Başkanı atarsınız. Yeni komutanın kim olacağını söylemedim.

Bakın bir nokta daha var. 1 Ağustos Perşembe günü Başbakan Yardımcısı Sayın Devlet Bahçeli ve Milli Savunma Bakanı Sayın Sabahattin Çakmakoğlu ile de Milli Savunma Bakanlığı’nda akşam saat 18.00’de görüştük. Bahçeli de görev süremin uzatılmasının yararlı olacağını söyledi. Sayın Şükrü Sina Gürel bana 1 kez geldi. O da süre uzatmak için kanun çıkarmak gerektiğini, bunu çıkaramayacaklarını söyledi. Ben de o zaman, ‘Zaten ben bunu size söyledim’ dedim. Ve ben şunu düşündüm: Eğer benim bilgim dışında uzatma yapsalardı bile istifa edecektim.”


‘ÖZKÖK’Ü İSTEMEDİM’

Yine Şükrü Küçükşahin’in köşesinde yer alan açıklamalarında Kıvrıkoğlu, kendisinden sonra Genelkurmay Başkanı olan “emekli Orgeneral Hilmi Özkök’ü istemediği” konusunda da şunları söyledi: “Doğrudur, Hilmi Özkök’ü istemiyordum. Şimdi yazınızda var; ‘Madem gençliğinden beri tanıyordun; o zaman niye Kara Kuvvetleri Komutanı yaptın, kuşkusuna neden oldu’, demişsiniz. Doğrudur; ama unutmayın yüzbaşı iken ayrı, farklı tutum gösterirsin, yetkili komutan olunca farklı. Ben 2 yıl kendisini komutan olarak izledim. Bunun sonucunda da irtica ile mücadeleyi daha iyi yapacak birinin gelmesini istedim.”

MESUT YILMAZ: KARŞI ÇIKTIM

Kıvrıkoğlu’nun görev süresinin uzatılması konusunun taraflarından biri olan eski Başbakan Yardımcısı ve ANAP Genel Başkanı Mesut Yılmaz, Vatan gazetesinden Aydın Ayaydın’ın sorularını yanıtlamıştı. 12 Mart 2008 tarihinde yayımlanan habere göre Yılmaz şunları söylemişti: “Başbakan Ecevit, Kıvrıkoğlu’nun görev süresini uzatmak istiyordu. Bunu Kıvrıkoğlu’na da söylemiş. Paşa yanıt olarak, ‘Bahçeli ve Milli Savunma Bakanı Sabahattin Çakmakoğlu ile bu konuyu görüştüm sıcak bakıyorlar. Ancak Hükümet ortağınız Mesut Yılmaz’a bunu kabul ettiremezsiniz, onun için bu iş olmaz’ demiş. Ecevit birkaç kez beni ikna etmeye çalıştı. Fakat taviz vermedim. Bunun üzerine Kıvrıkoğlu, Hilmi Özkök’ün Genelkurmay Başkanı olmaması için Kara Kuvvetleri Komutanlığı’ndan emekli edilmesini ve yerine Jandarma Genel Komutanı Aytaç Yalman’ın getirilmesini, Başbakan Ecevit’ten talep etti. Bu hamleyle Özkök yerine Yalman Genelkurmay Başkanı olacaktı. Başbakan Ecevit bunun için çok çaba sarfetti. Ancak, bu konuda Anavatan Partisi olarak kesinlikle taviz vermedik. Diğer ortağımız MHP de bu konuda çok fazla istekli değildi. Bu nedenle Kıvrıkoğlu’nun talebi hayata geçirilmedi.”

Resmi ekleyen

#3
Sema

Sema

    Ne Mutlu Türküm Diyene!!

  • Yönetici
  • 5.470 İleti
  • Gender:Female
  • Interests:Mustafa Kemal ATATÜRK, Türk Tarihi, Türk Edebiyatı, Türk Kültürü, Ülke Gündemi, Siyaset ve Köşe Yazıları...
Resmi ekleyen

ERDOĞAN SEÇİM ÖNCESİ TEBRİKLERİ KABUL EDİYORDU


Türkiye 3 Kasım 2002 seçimlerine giderken başlıca iktidar seçeneklerinden AKP’nin durumu şuydu:

Recep Tayyip Erdoğan Genel Başkan... Ancak milletvekili adayı olması yasak!..

Ortada ilginç bir durum vardı.

AKP seçimlerden 1. parti olarak çıktığında Erdoğan genel başkan olarak devam edecek, ama Başbakanlık görevini Abdullah Gül yürütecekti.

Resmi ekleyen

Böyle bir durum hiç yaşanmamıştı.

ANAP ve DYP’deki çöküş AKP’nin şansını katmerliyordu. Öyle ki, Anadolu’daki kimi orta büyüklükteki yerleşim merkezlerinden şu tür haberler geliyordu: “Falanca ilçe DYP örgütü tabelayı alıp AKP’ye geldi...”

“Falanca ilçe ANAP örgütü, yer arayan AKP ilçe örgütüne ‘Tabelayı indirelim, teşkilatınız burası olsun’ önerisi getirdi...”


Katılım artık kişi kişi ya da grup grup değil, örgütler halinde oluyordu.

Böylesi günlerin hemen öncesinde Erdoğan gazetelerin Ankara temsilcileriyle Dedeman Oteli’nin çatısında kahvaltıda bir araya geldi. Cumhuriyet adına ben katıldım. Kahvaltıyı organize eden Murat Mercan, Erdoğan gecikince hayli zor anlar yaşamıştı.

Sohbette Erdoğan uzun uzun partisinin yenilikçi düşüncelerinden söz etti. Zaten Fazilet Partisi’nden koparken “Yenilikçiler” olarak ayrılmışlardı.

Hedef tam demokrasiydi, AB süreciydi.

Erdoğan bu konuda “samimi” olduklarını göstermek için Ecevit hükümetinin demokratikleşme adımı olarak ortaya koyduğu her şeyi desteklediklerini, desteklemeye de devam edeceklerini söyledi.

‘MUSTAFA KEMAL’İN OLUMLU YANLARININ ARKASINDAYIZ’

Sohbetin bir yerinde sordum:

- Partinizin geldiği çizgide geçmişte zaman zaman rejim tartışmaları yaşandı. Atatürk’e, devrimlerine olan yaklaşımlarla ilgili soru işaretleri oluştu. Net bir ifade ile vurgulamanız gerekirse Atatürk’e nasıl bakıyorsunuz?

Erdoğan hazırlıklı, rahat bir ifade ile şu karşılığı verdi: “Biz Mustafa Kemal’in olumlu yanlarının elbette arkasındayız.”

Erdoğan 2002 sonbaharında, daha seçimler yapılmadan tabloyu yaptırdığı özel anketlerle de görmüştü, tebrikleri kabul ediyordu.

****************************************************************************

Tansu Çiller, Mesut Yılmaz ve Devlet Bahçeli koltuklarını bırakmak zorunda kaldı, AKP tek başına iktidara oturdu

3 Kasım 2002: Sandık tasfiyesi

Önceki başlıklarda anlattığımız gerilimlerin, dalgalanmaların ardından 3 Kasım 2002’de son sözü sandık söyledi:

- AKP yüzde 34 ile tek başına iktidar.

- CHP yüzde 20 ile ana-muhalefet.

- Sonrası tasfiye.

Gerçekten de AKP ve CHP dışındaki partilerin hemen tümünde Türkiye’nin alışmadığı bir sandık tasfiyesi yaşandı.

Demokrasinin rayına oturduğu ülkelerde iki temel kural vardır:

1.
Seçimle gelen iktidar seçimle gider.

2. Seçimi kaybeden partinin lideri gider.

Türkiye bu iki “gider”den birincisini oturttu ama, ikincisini ne yazık ki oturtamadı.

Önceki seçimlerde parti liderleri yüzde kaç oy alırsa alsın şunu söylerdi: “Halkımız bize bu kez görevi verdi.”

Parti sonuncu olsa bile lideri genel anlamda böyle yaklaşırdı. Bazen tersi de olurdu. Lider seçim sonuçlarına bakıp koltuğu bıraktığında gerek etrafındaki kadro, gerekse Anadolu’daki taraftarları koro oluştururdu:

“Genel başkanımız bizi bırakma.”

Ancak 3 Kasım 2002 bütün bunlardan farklıydı. DYP lideri Tansu Çiller, ANAP lideri Mesut Yılmaz, MHP lideri Devlet Bahçeli koltuklarını bırakmak durumunda kaldılar.

Ecevit de kontrollü bir geçişle koltuğunu kendisinin belirlediği kişiye devretti.

Meclis’in dışındaki sahne buydu.

Ya içindeki sahne?

Tablo şöyleydi:

Recep Tayyip Erdoğan AKP Genel Başkanı, Abdullah Gül Başbakan.

Erdoğan siyasal yasaklı olması nedeniyle Meclis’e girememiş, ama partisi hükümeti kurmuştu.

Bu tabloyu herkes kendi bakış açısına göre yorumlayabilirdi ama, bir kişinin bakışı ayrıca önemliydi:

Anamuhalefet lideri Deniz Baykal.

‘DAHA FAZLA MAĞDUR EDEBİYATI YAPTIRAMAM’


Baykal, seçimlerden hemen sonra partinin içinde ve dışında çok tartışılan bir karar aldı, Erdoğan’ın yasaklı durumuna son verecek anayasa değişikliğini destekledi.

O günlerde Baykal bir telefon görüşmemizde kararını şöyle özetlemişti:

“Daha fazla mağdur edebiyatı yaptıramam.”


Gerilimlerden biri böyle

çözülmüştü.

*********************************************************************************

Resmi ekleyenÖzkök: Sandıktan çıkan neyse o!


1990’ların ikinci yarısındaki REFAHYOL hükümeti deneyimi, 28 Şubat sürecinde yaşananlar, kökleri Refah Partisi’ne dayanan AKP iktidarına askerlerin nasıl bakacağı sorusunu beraberinde getiriyordu.

Genelkurmay Başkanı Orgeneral Hilmi Özkök 4 Kasım 2002 günü Amerika Birleşik Devletleri’ne gitmeden önce ilk değerlendirmesini yaptı:

“Demokrasiye saygılıyız... Sandıktan çıkan sonuç buysa, saygı duymak gerekir.”

Elbette doğru olan buydu. Ancak komuta kademesi bu tümcelerin altına şu tür birkaç tümce daha ekliyordu:

- Türkiye, demokratik, laik bir hukuk devletidir.

- Atatürk ilkelerine, laik rejime bağlılık her iktidarın doğal icraatı arasındadır...

Bu ve benzeri birkaç tümce genel bir rahatlama sağlatacak gibi görünüyordu.

Bunun yerine Genelkurmay karargâhına şu tür bilgiler gelmeye başladı:

- AKP’liler Anadolu’da “Genelkurmay Başkanı bizden” dedikodusu yaymaya başladılar...

Bunun gerçek olup olmaması bir yana “Şüyuu vukuundan beterdir” sözü öne çıkıyordu.

O günlerde askerler Zaman gazetesinde yayımlanan bir yazıya dikkat kesildiler.

Yazı eski İzmir Anakent Belediye Başkanı Burhan Özfatura’nın imzasını taşıyordu. Özfatura şöyle diyordu:

“Beraber çalışmak, kapasitesini, güzel hasletlerini, demokratik yapısını yakından tanımak imkânı bulduğum Genelkurmay Başkanımız Sayın Hilmi Özkök, Türkiye için büyük bir şanstır. AKP’nin bunu çok iyi değerlendireceğine inanıyorum.”

Bu yazı 22 Kasım 2002 Cuma günü Zaman gazetesinde yayımlandı. 25 Kasım günü de köşemde konu ettim.

YALMAN’IN 10 KASIM MESAJI

Derken 10 Kasım geldi. O gün Genelkurmay Başkanı, önceden pogramlanmış gezisi nedeniyle ABD’deydi.

Kara Kuvvetleri Komutanı Orgeneral Aytaç Yalman telefon etti. 10 Kasım nedeniyle bir mesaj ya da benzer açıklama yapmayı tasarlıyordu. “Bir bildiri mi” diye sordum. Yanıtı şu oldu:

“Bir kahve içelim.”

Başka gazetecilerle de görüşmüştü. Hazırladığı 10 Kasım mesajını bir demeç havasında verdi. Okudum. Dikkatimi çeken tümceleri ayrıca not ederken birkaç tümce daha ekledi.

Yalman’ın mesajı Cumhuriyet’te 9 Kasım 2002 günü çıktı. Mesaj şöyleydi:

“Türkiye Cumhuriyeti’nin temellerinde kurtuluş ve kuruluş savaşı vardır. Cumhuriyet, Atatürk ilkelerinin üzerinde yükselmiştir. Cumhuriyete anlam ve muhteva kazandıran Atatürk ilkeleri olmuştur. Biz bunun bilincindeyiz ve bu bilincin Türkiye’yi çağdaş dünyaya taşıdığına inanıyoruz.”

O gün Org. Yalman’ın tutumundan sezdiğim şuydu:

Açıklamada hedef, kamuoyuna mesaj vermek olduğu kadar aynı zamanda askeri rahatlatmaya dönüktü. İçe-dışa bir bakıma şunu demek istiyordu:

“Bizim hassasiyetimiz açısından değişen bir şey yok.”

Resmi ekleyen

#4
Sema

Sema

    Ne Mutlu Türküm Diyene!!

  • Yönetici
  • 5.470 İleti
  • Gender:Female
  • Interests:Mustafa Kemal ATATÜRK, Türk Tarihi, Türk Edebiyatı, Türk Kültürü, Ülke Gündemi, Siyaset ve Köşe Yazıları...
Resmi ekleyen

YAŞ’ta AKP ile askerin ilk karşı karşıya gelişi


Resmi ekleyen

Başbakan Gül ve yardımcılarına 9 Aralık’ta Genelkurmay Karargâhı’nda verilen irtica ve güvenlik brifinginde ‘28 Şubat’tan geri dönülemez’ mesajı verildi. 17 gün sonra Gül ve Gönül, YAŞ kararlarına şerh koyarak irticaya sahip çıktılar

Kasım ayı; AKP hükümetinin kuruluşu, Org. Özkök’ün ABD seferini tamamlayışı ile geçti. 9 Aralık’ta Genelkurmay Karargâhı’nda Başbakan Gül ve yardımcılarına irtica ve güvenlik brifingi verildi. Ertesi gün brifingin ayrıntıları pek çok gazetede yayımlandı. Cumhuriyet’te yer alan haber şöyleydi:

“Genelkurmay Başkanlığı’nın Başbakan Abdullah Gül ve bazı hükümet üyelerine verdiği irtica ve güvenlik brifinginde, irticanın tehdit niteliğini koruduğu belirtilerek ‘Türkiye Cumhuriyeti’yle hesaplaşma aşamasına gelen irtica hareketi, 28 Şubat 1997’de durdurulmuştur. Bu kazanımların korunması için gerekli yasalar çıkarılmalıdır, irtica sermayesi desteklenmemelidir’ denildi. 28 Şubat’tan geri dönülemeyeceğinin vurgulandığı brifingde, kamuoyunda türban sorunu olarak tartışılan kılık kıyafet yasalarıyla da oynanmaması gerektiği vurgulandı.

Dün saat 13.50 sıralarında başlayan brifinge Başbakan Abdullah Gül, başbakan yardımcıları Abdüllatif Şener, Ertuğrul Yalçınbayır ve Mehmet Ali Şahin’le Devlet Bakanı Ali Babacan, Milli Savunma Bakanı Vecdi Gönül, Başbakanlık Müsteşarı Fikret Üçcan katıldı. Askeri kanattan ise Genelkurmay Başkanı Orgeneral Hilmi Özkök, Genelkurmay İkinci Başkanı Orgeneral Yaşar Büyükanıt ile yaklaşık 20 korgeneral ve tümgeneral katıldı. Brifing, bölücü terör, dış güvenlik ve irtica olmak üzere üç ana bölümden oluştu. Brifingin irtica ile ilgili bölümünde önce irticanın tarifi yapıldı. İrtica şöyle tanımlandı: ‘Dini alet ederek kurulu düzeni yıkıp onun yerine dini esaslara dayalı bir düzen kurmak.’ Bu tanımdan sonra Türkiye’de irtica faaliyetleriyle ilgili şu bilgiler verildi:

• Ülkemizde dini esaslara dayalı devlet kurma amacıyla planlı ve uzun vadeye dayalı bir strateji izleyen irticai unsurlar, 1997 öncesinde tam anlamıyla ülkenin laik demokratik yapısıyla tüm çağdaş kazanımlarını hedef alarak Türkiye Cumhuriyeti ile açık bir hesaplaşmaya girişmişlerdi. Bu tehdit ciddi bir güvenlik sorunu olarak değerlendirildi. Konu 28 Şubat 1997’de Milli Güvenlik Kurulu’nda görüşülerek bir dizi karar alındı. Alınan kararların takip ve koordinesi amacıyla 28 Kasım 1997 tarihinde Başbakanlık’ta bir uygulama ve takip koordinasyon kurulu oluşturuldu.

Bu kurul halen irticai faaliyeti takip ve kontrolde en etkili kurumdur. Faaliyetlerinin devam etmesi şarttır.

• Bu kurul tarafından irtica ile mücadelede tespit edilen mevzuat eksikliğinin giderilmesi için 16 adet yasa tasarısı hazırlanmış ve Meclis’e sevk edilmiştir. Bunlar arasında anayasanın laiklik ilkesinin korunması için TCK’nin ilgili maddelerinin değiştirilmesi, irticai faaliyetlere bulaşan devlet memurlarının memurluktan uzaklaştırılması vardır. Bunlardan devlet memurlarının görevlerine son verilmesi ve irticai faaliyetlerde bulunan kamu işçilerinin iş aktinin feshi henüz yasallaşmamıştır. Hükümetinizin bu iki tasarıyı yasalaştırması önemlidir.

• İrticai faaliyetler alınan tedbirlerle bir ölçüde azalmış olmasına karşın devletin laik yapısını tehdit eder boyuttadır. Milli Gençlik Vakfı’nın faaliyetleri, 1200 vakfın irticai faaliyette bulunması, 42 üniversitede irticai faaliyet olması... Bunların içinde bine yakın irticai personel var. Bu kapsamda, 480 özel okul, 2 bin 200 yurt ve pansiyon, 1100 Kuran kursu, 500’e yaklaşan dershane, 1700 civarında şirket, finans kurumu, 34 holding, 45 milyar dolarlık sermaye birikimi, 245 radyo TV kanalı bulunmaktadır.

• 13 bine yakın irticai faaliyette bulunan devlet memuru vardır. Bunlar sırasıyla Milli Eğitim Bakanlığı, Sağlık Bakanlığı, İçişleri Bakanlığı başta olmak üzere pek çok bakanlıkta bulunmaktadır.

• İrtica ile mücadelenin başarıyla yürütülmesi için cumhuriyetin niteliklerinden herhangi birini değiştirmeye çalışanların görevlerine son verilmesi, Milli Güvenlik Kurulu’nun 406 sayılı kararı uyarınca irtica ile mücadele stratejisi ile yarım kalan diğer mevzuat çalışmalarının tamamlanması, vatandaşlardan yasadışı para toplanmasının önlenmesi, sermaye piyasası sistemi dışındaki işlemlerin önlenmesi kaçınılmazdır.

8 yıllık zorunlu eğitimin 12 yıla çıkarılması gereklidir.

• İrticai sermayenin teşvik edilmemesi gereklidir.

• Kıyafet kararnamesinin aynen uygulanması sağlanmalı, değişikliğe gidilmemelidir. Brifingin son bölümünde de şu değerlendirme yapıldı: ‘Her zaman olduğu gibi bundan sonra da irtica ile mücadelede Türk Silahlı Kuvvetleri, tüm kurum ve kuruluşlarla beraber hassasiyetle hareket edecek, kararlığını koruyacaktır.’

*************************************************************************

YAŞ’ın 26 Aralık 2002 tarihli toplantısında irticacı yedi subayın ordudan atılmasına karşı çıktılar

Gül ve Gönül’den ‘şerhli’ onay

26 Aralık 2002’de Yüksek Askeri Şûra (YAŞ) toplantısı vardı. Yıllık olağan YAŞ toplantısının birincisi ağustos ayında, ikincisi de aralık ayında yapılıyordu.

Askerlerin iki hazırlığı vardı:

1. Brifingle Türkiye’nin iç ve dış güvenliğini ilgilendiren konularda neler düşündüklerini hükümete anlatmak.

2. İrtica faaliyetlerini de kapsayan disiplinsizlik nedeniyle ordudan atılacak personel konusunda ödün vermemek, Erbakan hükümetinde olduğu gibi AKP hükümetinde de Başbakan’la Milli Savunma Bakanı’nın imzasını almak.

AKP’nin de iki hazırlığı vardı:

1. Brifingi rutin bir anlatıma dönüştürmek ve kamuoyuna yansımamasını sağlamak.

2. Ordudan atılacaklara yargı yolunun açılmasını sağlamak. Bu amaçla da atılmalara şerh koymak.

Brifing basına sızdı. Ayrıntılı haber veren gazetelerden biri Cumhuriyet’ti. Haberin ana hatları şöyleydi:

“Toplantıda, Irak’taki olası gelişmeler nedeniyle daha önce yapılan hazırlıklar doğrultusunda Milli Askeri Strateji Konsepti güncelleştirildi. Konseptte, Irak’ta beklenen gelişmeler ve buradan Türkiye’ye yönelebilecek tehditlere karşı alınması gereken önlemler yeniden düzenlendi. Irak’taki olası gelişmeler dikkate alınarak hazırlanan yeni konseptte, dış tehdit unsurları arasında Irak’taki gelişmeler ilk sıraya çıktı. Konseptte, bu tehdide yönelik alınması gereken önlemler için TSK’nin ihtiyaçları da dile getirildi. Toplantının ardından yapılan açıklamada, Türkiye’ye yönelik iç ve dış tehdit unsurları ile TSK’nin harbe hazırlık durumu konusunda değerlendirme yapıldığı belirtilerek şöyle denildi: ‘Türk Silahlı Kuvvetleri’nde uygulanan tasarruf tedbirlerinde gelinen nokta ve alınacak ilave tedbirler ile Türk Silahlı Kuvvetleri’nin çeşitli personel konuları görüşülmüştür. Ayrıca, disiplinsizlik nedeniyle durumları değerlendirilen 7 personelin Türk Silahlı Kuvvetleri’nden uzaklaştırılmalarına karar verilmiştir.’

Disiplinsizlik gerekçesiyle TSK ile ilişkisi kesilen personelin tamamının irticai faaliyetler nedeniyle ordudan atıldığı öğrenildi. İlişiği kesilenlerin 4’ünün astsubay, 3’ünün de subay olduğu kaydedildi. İhraç edilen subaylardan en yüksek rütbelisinin yüzbaşı olduğu bildirildi.”


HÜKÜMETTEN ŞERH

Asıl önemli haber ise daha sonra geldi.

Başbakan Gül ve Milli Savunma Bakanı (MSB) Vecdi Gönül ordudan atılmalara şerh koymuşlardı.

Bu bir ilkti. Haber bana da geldi. Birkaç gazete daha haberin peşindeydi. Ancak doğrulatmak gerekiyordu.

Haberi araştırırken bir gazeteci arkadaşım aradı, kendisine gelen bilgi “kesin şerh konduğu” yönündeydi. 3 subay 4 astsubay, toplam 7 kişi atılmıştı.

Kaynağının sağlam olduğunu söylüyordu.

Bir şansımı deneyeyim dedim, dönemin Milli Güvenlik Kurulu Genel Sekreteri Org. Tuncer Kılınç’ı aradım.

Emir subayına ulaştım.

Konuyu sordular. Aldığım bilgiyi özetledim. Emir subayı da Org. Kılınç’a aktardı. Emir subayı şu karşılığı verdi:

“Mustafa Bey, komutanımız ne biliyorsa yazsın dedi”.

Haber Cumhuriyet’te birinci sayfadan yayımlandı. Başta Hürriyet, Milliyet olmak üzere öteki gazeteler de doğal olarak konuyu işledi.

‘HABERİN BÜYÜĞÜNÜ ALAMAMIŞSINIZ’

Haberle ilgili olarak Kara Kuvvetleri Komutanı Org. Aytaç Yalman’ı aradım. Yanıtı şu oldu: “Şerh doğru ama, haberin büyüğünü alamamışsınız.”

“Büyük haberin” ne olduğunu söylemedi!..

Bu tablo askerlerle hükümetin yıldızının çok barışık olmayacağını gösteriyordu.

YAŞ toplantısına katılan bir komutan, Cumhuriyet’in haberini doğruladıktan sonra, sordu: “Sayın Balbay, siz ordudan ihraç için hakkında dosya açılan bir subayın kaç incelemeden sonra o dosyanın oluştuğunu biliyor musunuz?”

“Bilmiyorum” yanıtını verince devam etti: “En az 20 merhaleden geçiyor. Öyle 3-4 kişinin oturup karar vermesiyle olmuyor. Onlar sonuçta bizim evlatlarımız. Ama disiplin için buna mecburuz.”

‘ASKER: İLK GOLÜ YEDİK; AKP: İYİ BAŞLADIK’

Benim gözlemlerime göre o YAŞ toplantısı askerin içinde deyim yerindeyse şu yoruma neden oldu:

“İlk golü yedik!”

AKP saflarında, Meclis koridorlarında da şu konuşuluyordu:

“İyi başladık.. REFAHYOL gibi olmayacağını gösterdik.”

***************************************************************************

AKP’NİN ŞERHİNE SERT TEPKİ

Genelkurmay Başkanı Org. Hilmi Özkök, hükümetin bu adımından duyduğu rahatsızlığı 8 Ocak 2003’te düzenlediği basın kokteylindeki konuşmasında net biçimde vurguladı.

İhraçlara “yargı yolu açılması” gerekçesiyle hükümet üyelerinin şerh koymasına sert tepki gösteren Özkök, TSK’nin uzun süredir irticai hareketlerin önünde bir engel olarak görüldüğünü, irticai görüş yandaşlarının TSK’ye sızmak için her yola başvurduğuna dikkat çekti. Özkök şu değerlendirmeyi yaptı: “TSK de bu tehdide karşı, savunma refleksleri ve yöntemleri geliştirmiştir. YAŞ’ta anayasamızın 125. maddesi uyarınca, yapılmak istenen uygulama bu refleks ve yöntemin gereğidir. Bilindiği üzere 125. madde YAŞ kararlarını diğer bazı kararlar gibi yargı denetimi dışına taşımıştır. Bir anayasa maddesinin uygulanma istemine muhalefet şerhi koymak, idarenin kanunların uygulanmasını sağlamak sorumluluğu ile çelişmiştir ve kanımca bu nedenle yasal dayanaktan yoksundur. Bu konudaki farklı düşüncenin ifade edileceği yer ve durum YAŞ olmamalıydı. Bu istisnai durum şüphesiz irticai faaliyetlere bulaşanlara cesaret vermiştir. İrticai unsurların yarattığı tehlike dışarıdan çok net görülmüyor. Diyelim ki bir binbaşı bir tarikatın etkisi altında kalıyor. Aynı tarikattan bir astsubay varsa ve o kişi tarikatta daha önde ise binbaşı astsubayın emrine giriyor. Biz, bir kişiyi gerektiğinde ölüme gönderme sorumluluğu taşıyan bir kurumuz. Kimi tarikat üyeleri de falanca ülkeye savaş caiz değildir, diyor. Böyle bir şey kabul edilebilir mi? Biz bunları tartışma konusu dahi yaptırmak istemiyoruz.”


Resmi ekleyen

#5
Sema

Sema

    Ne Mutlu Türküm Diyene!!

  • Yönetici
  • 5.470 İleti
  • Gender:Female
  • Interests:Mustafa Kemal ATATÜRK, Türk Tarihi, Türk Edebiyatı, Türk Kültürü, Ülke Gündemi, Siyaset ve Köşe Yazıları...
Resmi ekleyen

GÜL VE GÖNÜL’ÜN YAŞ KARARLARINA ŞERHİ

Erdoğan ve Arınç’tan destek

Resmi ekleyen

Resmi ekleyen


AKP’nin ilk başbakanı Abdullah Gül ile Milli Savunma Bakanı Vecdi Gönül’ün “yargı yolunun açılması” gerekçesiyle YAŞ kararlarına şerh koyması 28 Aralık 2002 tarihinde Cumhuriyet’te manşet oldu. Diğer gazeteler de konuya geniş yer verdi.

Milliyet gazetesi 29 Aralık 2002’de, “Gül imzalamış ama şerh koyarak!” başlığıyla verdiği haberinde, kurulun asker üyelerinin “AİHM kararlarını anımsattıkları” vurgusu yapıldı.

Necmettin Erbakan’ın başbakan olduğu 1996 yılında YAŞ kararlarına şerh koymadığını, ancak bir gün sonra imzaladığı anımsatmasını yapan Milliyet’in haberinde, “AİHM, 1995-1997 arasında TSK’den ihraç edilen 13 subay ve astsubayın konuya ilişkin başvurusunu değerlendirirken, ‘Bu kararlar sadece belli bir gruba üye kişileri ilgilendirir. Dolayısıyla YAŞ kararları ceza kanunu çerçevesinde incelenemez ve AİHS’nin adil yargıyla ilgili maddesine aykırı değildir’ kararını vermişti” dendi.

‘TABANINA MESAJ VERİYOR’

Hükümet üyelerinin şerh koyması ile ilgili hukukçuların görüşlerini de yansıtan Milliyet’in haberi şöyleydi: “Hukukçular, YAŞ’ın irticai faaliyetlerde bulundukları gerekçesiyle 7 personelin TSK’den uzaklaştırılmasıyla ilgili karara “antidemokratik” olduğu gerekçesiyle şerh koyan Başbakan Abdullah Gül’ün tavrını, “Seçmen tabanına mesaj veriyor” diye yorumladı. Gül’ün karşıoyunun AİHM’ye açılacak davalarda sonucu değiştirmeyeceğini belirten hukuçuların değerlendirmeleri şöyle:

• Prof. Dr. Bakır Çağlar: Bu olayın politik ve hukuksal boyutu var. Politik olarak, başbakan tribüne oynamıştır. Hukuksal anlamda, YAŞ kararının sonucunu değiştirmeyen bir karşıoy hiçbir şeyi değiştirmez. AİHM, YAŞ kararıyla ordudan atılanların davalarını, askeri disiplin ve laiklik ilkelerini göz önünde bulundurarak reddediyor. Bu nedenle geçmiş kararlar da düşünüldüğünde, konulan şerh, hiçbir prensip kararını etkilemez ve sonuç vermez.

• Prof. Dr. Zafer Üskül: Bunun sadece seçmen tabanına mesaj olarak algılanması gerekir. AİHM kararları ortada. Anayasadaki maddeler de aynen duruyor. Gül’ün bunun yerine konuyu TBMM’ye getirerek anayasayı değiştirmesi uygun olurdu. Yoksa AİHM’de açılan davaları değiştirebilecek bir davranış değil.”

‘DEMOKRATİK HAK’

Gül ve Gönül’ün YAŞ kararlarına şerh koymalarının ardından Erdoğan ve Arınç’ın destek açıklamaları hemen hemen bütün gazetelerde yer aldı. Erdoğan ve Arınç, şerh konulmasını “demokratik hak” olarak değerlendirdi. Erdoğan’ın değerlendirmesi Radikal gazetesinin 29 Aralık 2002 tarihli sayısında şöyle yer aldı:

“AKP Genel Başkanı Recep Tayyip Erdoğan, Başbakan Abdullah Gül’ün YAŞ kararlarına muhalefet şerhi koyarak demokratik hakkını kullandığını söyledi. Aydın-Horsunlu-Denizli Bölünmüş Devlet Yolunun temel atma töreni için Aydın’a gitmek üzere İzmir’e gelen Erdoğan, Adnan Menderes Havalimanı‘nda gazetecilerin sorularını yanıtladı. Erdoğan, bir soru üzerine Başbakan Gül’ün YAŞ kararlarına muhalefet şerhi koymakla demokratik hakkını kullandığını belirterek, ‘Yapılanlar kurallara uygundur. Olumsuzluk söz konusu değildir’ dedi.”


****************************************************************************

Meclis Başkanlığı’na adayım. İnadına adayım’ diyerek gerilimi daha da tırmandırdı


Arınç’ın ısrarı

Bülent Arınç adını ilk 1980’lerin ortasında İzmir’de gazetecilik yaparken duydum. Avukattı. Bir toplantıda katılımcılar harem-selamlık oturmuştu. Bu tartışma konusu olmuş ve devamında yargıya taşınmıştı. Arınç, toplantıyı organize edenlerin avukatlığını üstlenen kişiler arasındaydı.

Arınç daha sonra siyasete atıldı. Refah Partisi sonrasındaki ayrışmada Erdoğan ve Gül’le birlikte “yenilikçiler” olarak adlandırılan tarafın üç isminden biri oldu.

3 Kasım 2002 seçimleri sonrasında AKP’nin üst çekirdeğindeki iktidar paylaşımı nasıl olacaktı?

Aslında ilk 2 ayak çözülmüştü: Erdoğan şimdilik sadece genel başkan olacaktı ama, partinin ve hükümetin kontrolünü elden bırakmayacaktı. Yurtdışı gezilerinde kendisine öncelik vererek, ekonomide acil eylem planını açıklayarak bunu gösteriyordu.

Gül de başbakandı.

Arınç ne olacaktı?

‘İNADINA ADAYIM’

Arınç’a ilişkin kulislerde konuşulan, benim de kulağıma gelen şuydu:

“Kendisi, ‘Ben protokolde Erdoğan ve Gül’ün arkasındaki bir yerde durmam’ diyor!”

Bunun Türkçesi şuydu:

“Bakan olmam!”

Ne olurum?

Meclis Başkanı!

Arınç, bu istemini ilk ve en güçlü şekilde benim sorum üzerine TRT’de yayımlanan Pazar Panorama programında açıkladı.

Elini masayı yumruklamaya hazır biçimde kaldırıp indirdi ve şöyle dedi:

“Meclis Başkanlığı’na adayım... İnadına adayım.”

Meclis Başkanlığı için öncelikle Vecdi Gönül’ün adı geçiyordu. Gönül, daha önce valilik, Sayıştay Başkanlığı, İçişleri Bakanlığı Müsteşarlığı yapmıştı. Devleti tanıyordu. Ben de kendisini ilk İzmir Valiliği sırasında tanımıştım.

Ama Arınç’ın inadı inattı.

Sözümüz Arınç’tan dışarı, siyasette inat gerilimli bir sanattı!

ARINÇ’TA ‘AMPUL PARTİSİ’ RAHATSIZLIĞI

Arınç’la TRT’deki bu karşılaşmamızdan birkaç ay önce konuşmacı-dinleyici gerilimi içinde karşı karşıya geldik.

Erol Tuncer’in başkanlığını yürüttüğü Sosyal Demokrasi Derneği’nin Çankaya Belediyesi Çağdaş Sanatlar Merkezi’nde düzenlediği toplantıya beni konuşmacı olarak çağırmışlardı. Konu siyasetin güncel sorunlarıydı. Partilerin durumunu anlatırken AKP için şu tanımı kullanmıştım:

“Ampul Partisi.”

Konuşmam bitince dinleyiciler arasında bulunan Arınç ayağa kalktı ve şunu söyledi:

“Sayın Balbay, AKP’ye ampul partisi diyemezsiniz. Bu sözünüzü geri alınız.”

Ben de şu karşılığı verdim:

“Siyasi partiler zaman zaman, hatta sık sık amblemleriyle anılır. Altı ok, güvercin, kırat bunun en somut örnekleridir...”


Arınç’ın yanında, ondan daha gerilimli bir kişi daha vardı. Kim olduğunu sordum. Ramazan Toprak dediler...

Toprak, daha önce ordudan ihraç edilmişti. Seçimlerden sonra Milli Savunma Komisyonu Başkanlığı’na getirilen, hükümetle asker arasındaki gerilime neden olan kişilerden biri olmuştu.

Daha önce yaptığı açıklamalar nedeniyle zaman zaman askerlerin tepkisini çeken Arınç’a komuta kademesi nasıl bakacaktı?

Gelenek, Meclis Başkanlığı’na seçlimesi nedeniyle nezaket ziyaretini zorunlu kılıyordu.

3 seçenek vardı:

1. Normal zaman dilimi içinde nezaket ziyaretini yapalım.

2. Gitmeyelim.

3. Çok çok kısa kalalım, tebrik edip çıkalım.

Üçüncü şık tercih edildi.

Arınç’la askerler arasındaki gerilim zaman zaman yapılan açıklamalardan, türban kaygısıyla Meclis kokteyllerinin eşli olup olmamasına kadar devam etti.

Arınç da karşı nezaket ziyaretlerini yaptı. Jandarma Komutanı Org. Şener Eruygur’u ziyaretinde, Eruygur kendisine astsubay olan babasının bir fotoğrafını armağan etti.

Fotoğrafta Arınç’ın babası eşiyle birlikteydi ve eşi türbansızdı.

‘ÇENEMİ TUTSAYDIM, CUMHURBAŞKANI İDİM’


Arınç’la Cumhuriyet’in ilişkileri de gerilimli ama, diyalog halinde devam etti.

Cumhuriyet, geleneksel olarak sonu 0 ve 5’le biten kuruluş yıldönümlerini dışa dönük kutluyor. 80. yılımızı Kale’de kutlamıştık. Meclis Başkanlığı makamına saygının gereği olarak da Arınç’ı davet etmiştik. Geldi. Bir odada 10-15 dakika kadar sohbet ettik. Cumhuriyet’in gazete olarak önemini vurguladı. Ancak sonraki yıllarda Cumhuriyet’in AKP iktidarına yönelik eleştirel çizgisini sürdürmesine koşut olarak kendisinden ve çevresinden eleştiriler aldık. Şunu da vurgulayalım; diyaloğu hiç koparmadı.

Arınç yıllar sonra 2007’de Meclis Başkanlığı dönemini şöyle özetlemişti.“Çenemi tutsaydım, cumhurbaşkanı idim.”

******************************************************************************

Yalçınbayır: Yargı yolu açılsın

AKP’nin ileri bir adım atmaya niyetlendiği ise dönemin Başbakan Yardımcısı Ertuğrul Yalçınbayır’ın açıklamalarıyla Hürriyet gazetesinde 30 Aralık 2002 tarihinde şöyle haberleştirildi: “Yalçınbayır, ‘Gözaltının Gözaltına Alınması Projesi’yle ilgili düzenlenen toplantıya katıldığı Bursa Emniyet Müdürlüğü’nde, gazetecilerin YAŞ kararlarının yargı denetimine açılması yönündeki tartışmalara ilişkin sorularını da yanıtladı.

Yalçınbayır, bir gazetecinin ‘Bu çalışmayı başlatanlar arasında sizin de isminiz var. Konu ne aşamada, öğrenebilir miyiz’ sorusu üzerine, ‘Partinin programını yazan, seçim bildirgesini hazırlayan, hükümet programını hazırlayan kişilerdeniz. Partimizin ilkeleri arasında yeni bir anayasa hazırlama hedefi var’ dedi.

Ocak ayı başında, TBMM Grup başkanvekillerinden İsmail Alptekin’in başkanlığında bir uzlaşma komisyonunun çalışmalara başlayacağını kaydeden Yalçınbayır, bu komisyona CHP ve AK Parti’den 3’er üye ve sivil toplum örgütleri ile ilgili kuruluşların görüşlerinin de katılımının sağlanacağını ve çoğulcu bir anlayışla anayasa değişiklik teklifinin hazırlanacağını bildirdi. Yalçınbayır, adil yargılanma hakkının, hem anayasa hem de yasal güvencede olduğunu vurgulayarak, hak aramanın sonuna kadar tüketilmesinin, o disiplin içindeki bütün yargı mercilerinin sonuna kadar tüketilmesi anlamına geldiğini belirtti.

‘BİREY ADİL YARGILANMA HAKKINA KAVUŞMALI’

Kural olarak idarenin her türlü eylem ve işleminin yargı denetimine tabi olduğuna dikkati çeken Yalçınbayır, anayasada bunun istisnalarının bulunduğunu, Cumhurbaşkanı’nın tek başına yaptığı tasarruflar, YAŞ kararları, memurlarla ilgili kınama cezaları, Yüksek Hâkimler Kurulu kararları ve olağanüstü hal bölgeleriyle ilgili çıkarılan kanun hükmünde kararnamelerin bu istisnalar arasında yer aldığını kaydetti. Yalçınbayır, şöyle konuştu:

‘Her ne kadar AİHM, YAŞ kararları aleyhine yargı yolunun kapalı olmasının hukukla bağdaşacağını söylüyorsa da, biz bunu daha da genişletebiliriz. Bu genişletmeyi düşünüyoruz. Buradaki sorun, o kararların konusu olan fiilleri savunmak değildir. Sorun, YAŞ kararlarını tartışmak da değildir. Sadece adil yargılanma hakkına bireyin kavuşmasını sağlamaktır. Biz o fiilleri savunamayız. Askerin kendine has bir disiplini vardır ve herkes o disipline uymak zorundadır. Çıkarıldıysa tabii ki görevini yapamacaktır. Ama, mahkemeye başvurma hakkını ondan mahrum edemeyiz.’

**************************************************************************

Askerden 3 dakikalık ziyaret

Resmi ekleyen


AKP hükümeti ile TSK komuta heyeti arasındaki gerginlik “inadına adayım” diyerek TBMM Başkanı seçilen Bülent Arınç’a komutanların ziyareti sırasında da bir kez daha su yüzüne çıktı. 29 Kasım 2002 tarihinde komuta heyeti Arınç’a çok kısa bir “hayırlı olsun” ziyareti gerçekleştirdi. Haber Cumhuriyet’te ‘Arınç’a 3 dakikalık ziyaret’ başlığıyla şöyle yer almıştı:

“Genelkurmay Başkanı Orgeneral Hilmi Özkök ve kuvvet komutanları, hükümetin güvenoyu almasının ardından Başbakan Abdullah Gül ile TBMM Başkanı Bülent Arınç’ı ziyaret etti. TBMM Başkanlığı’na aday olma süreci ve ardından uğurlama törenlerinde eşinin türbanı ile gündeme gelen Arınç’a ziyaretin sadece 3 dakika sürmesi dikkat çekti. Komutanlar Arınç’la birlikte medya önüne çıkıp görüntü vermedi. Arınç, ‘Görüşmenin kısa sürmesini tepki olarak algıladınız mı’ sorusuna, ‘Ben Meclis Başkanı’yım, onlar Genelkurmay Başkanı ve kuvvet komutanı. Kim kime tepki gösterecek, çok saygısızca bir soru’ yanıtını verdi.

Özkök, Kara Kuvvetleri Komutanı Orgeneral Aytaç Yalman, Hava Kuvvetleri Komutanı Orgeneral Cumhur Asparuk, Deniz Kuvvetleri Komutanı Oramiral Bülent Alpkaya ve Jandarma Genel Komutanı Orgeneral Şener Eruygur dün ilk olarak Başbakanlık’a gelerek Gül’ü ziyaret etti. Ziyaret daha önceden belirlendiği gibi 20 dakika sürdü.

TBMM Başkanlığı seçimleri öncesinde eşinin türbanlı olmasının gündeme getirilmesine sinirlenerek ‘İnadına aday olacağım’ açıklamasını yapan Arınç’a, komuta heyetinin ziyareti önceden duyurulmadı. Komutanların Arınç ile görüşmesi de öncekilere kıyasla çok kısa tutuldu. Komutanların Arınç’ın makamına girmesiyle çıkması bir olurken kutlamalar dahil ziyaret toplam 3 dakika sürdü. Komuta heyetinin, Arınç’ın önceki açıklamaları nedeniyle mesafeli davrandığı ve ziyareti kısa tuttuğu bildirildi.

Arınç, dün akşam CNN Türk’te komutanların ziyaretleriyle ilgili şunları söyledi:

‘Kendileri beni tebrik ettiler, başarılar dilediler. Bir iki şey daha konuşuldu. Belki çok kısa oldu, oturup sohbet etmedik. İkramda bulundum, almadılar. Tabii ramazan diye almadılar. Belki de başka sebeple almadılar.’

Arınç, Cumhurbaşkanı Ahmet Necdet Sezer’i uğurlamaya türbanlı eşiyle gittiği anımsatılarak bundan sonra da buna devam edip etmeyeceği sorusuna da gerginlik yaratmak gibi bir amacı olmadığını kaydederek bundan sonra belirli bir mutabakata varıncaya kadar eşinin devlet protokolüne gelmemesini ‘doğru bulduğunu’ söyledi.”


‘ZİYARET KISA, YORUM UZUN’

Komuta heyetinin Arınç’a kısa ziyareti Radikal gazetesinde 30 Kasım 2002 tarihinde “Ziyaret kısa, yorum uzun” başlığıyla haberleştirildi. Radikal’deki ayrıntılar şöyleydi:

“Arınç, komutanları kapıda karşılayarak ‘Hoş geldiniz’ dedi. Arınç’a ikramda bulunma fırsatı bile tanımayan Komutanların ziyaretleri üç dakika sürdü. Komutanların Arınç ile birlikte görüntü alınmaması isteği, TBMM Başkanlığı tarafından delindi. TBMM Başkanlığı Basın ve Halkla İlişkiler Daire Başkanlığı’nda görevli bir foto muhabiri içeri alındı ve kısa ziyaret görüntülendi. Daha sonra bu görüntülerden üç kare basına dağıtıldı. Gül’ün telefonla arayarak tepki göstermemesini rica ettiği Arınç buna rağmen tepki vermekte gecikmedi. Saat 14.15’te TİSK Başkanı Refik Baydur başkanlığındaki heyeti kabul eden Arınç, gazetecilerin ziyaretle ilgili soruları üzerine önce, ‘Bu yayınları siz yapıyorsunuz’ siteminde bulundu. Televizyonlardaki yayınları seyrettiğini ve bir kenara not ettiğini belirten Arınç, şöyle konuştu:

‘Kendilerini karşıladım ve tebrikte bulunduktan sonra MGK çalışmaları olduğundan bahsederek izin istediler. Mesele bu kadar basit. Ama yorumlarda ne kadar kısa süre kaldılar, çıkarken nasıldı, girerlerken nasıldı. Maşallah bunların yorumlarını izliyoruz ve utanıyorum. Sayın kuvvet komutanlarına ve Genelkurmay Başkanı’na ziyaretlerinden dolayı teşekkür ediyorum.’ Bülent Arınç, ‘Ziyaretin kısa olmasını bir tepki olarak değerlendirmiyor musunuz’ sorusuna ise sinirlenerek, ‘Çok saygısızca bir soru. Bunu sorulmamış kabul ediyorum. Ben Meclis Başkanıyım, onlar da bu ülkenin Genelkurmay Başkanı ve kuvvet komutanları. Kim kime tepki gösterecek? Bu nasıl sual?’ dedi.”



Resmi ekleyen

#6
Sema

Sema

    Ne Mutlu Türküm Diyene!!

  • Yönetici
  • 5.470 İleti
  • Gender:Female
  • Interests:Mustafa Kemal ATATÜRK, Türk Tarihi, Türk Edebiyatı, Türk Kültürü, Ülke Gündemi, Siyaset ve Köşe Yazıları...
Resmi ekleyen

AKP iktidarının gelişi ve Genelkurmay Başkanı Özkök’ün ABD ziyareti, sancılı sürecin başlangıcı oldu


1 Mart tezkeresi: Çok taraflı gerilim


AKP’nin daha iktidarın ilk günlerinde çizdiği tablo, ABD’nin istemlerine soğuk bakmadığı yönündeydi. Erdoğan henüz Başbakanlık koltuğuna oturmadan AKP Genel Başkanı olarak 10 Aralık 2002’de Beyaz Saray’ın konuğu oldu.

Ankara gazeteciliğinin en yoğun yılı hangisidir sorusuna verilebilecek pek çok yıl vardır. Her biri kendi yoğunluğu içinde doğrudur ama, sanırım 2003 yılı birinciliği kolay kolay kaptırmaz.

Nedenlerini sıralayalım:

1. AKP’nin ilk yılı... Gül-Erdoğan’ın başbakanlık değişimi.

2. İktidarın kendi içindeki değişimin Türkiye dengelerine yansıması.

3. ABD’nin Irak operasyonu için Türkiye’nin desteğini almakta gösterdiği ısrar.

4. Kıbrıs’ta AKP iktidarı ile başlayan “hemen çözüm” heyecanının Ankara’daki devlet kurumlarına yansıması...

Şıkları arttırabiliriz ama, ilk dört yeter de artar bile.

Bu bölümde Irak operasyonunun yarattığı gerilimleri işleyeceğiz. O dönem “1 Mart Tezkeresi” adı altında sembolleşti. Ancak öncesi ve sonrası var.

ABD’nin Irak operasyonu için Türkiye’den istediği destek o kadar önemliydi ki, pek çok siyasetçi, diplomat Ecevit hükümetinin düşüşünü bile bu konuya bağladı. Ecevit’in bakışını önceki bölümlerde aktarmıştık.

1 Mart sürecini nereden başlatmak gerekir?


Bana göre Kasım 2002’den!

İki nedenle:

1. AKP’nin iktidara gelişi.

2. Genelkurmay Başkanı Orgeneral Hilmi Özkök’ün ABD’ye gidişi.

AKP’nin daha iktidarın ilk günlerinde çizdiği tablo, ABD’nin istemlerine soğuk bakmadığı yönündeydi.

Erdoğan henüz Başbakanlık koltuğuna oturmadan AKP Genel Başkanı olarak 10 Aralık 2002’de Beyaz Saray’ın konuğu oldu.

‘WASHINGTON AKP İLE ANLAŞTI’

ABD, Ecevit hükümeti döneminde de kimi ön hazırlıklar yapmış, Türkiye üzerinden Irak’a timler göndermişti ama, bir iktidar iradesini yanında görmek istiyordu.

Erdoğan, New York’a gitmeden önce ABD Savunma Bakan Yardımcısı Paul Wolfowitz, aralık ayı başında Ankara’ya gelmiş, altyapıyı büyük ölçüde tamamlamıştı. Wolfowitz 5 Aralık’ta Ankara’dan ayrıldığı gün gazetelerde şu başlık yer alıyordu:

“Washington AKP ile anlaştı.”

Bu iklimde ABD’ye giden Erdoğan Bush’la görüşmesinde Washington katında şu izlenimin öne çıkmasını sağlayan mesajlar verdi:

“Türkiye Irak operasyonunda bizim yanımızda yer alır.”

1 Mart tezkeresine giden yolun birinci şıkkı böyle başlamıştı...

ÖZKÖK’ÜN ABD GEZİSİ

İkinci şıkka gelince... Genelkurmay Başkanı Orgeneral Hilmi Özkök, 30 Ağustos 2002’de bu makama oturduktan 2 ay sonra ABD gezisine çıktı. 4-10 Kasım arasındaki gezi, özellikle ABD açısından önemliydi.

Western Policy Center adlı fikir kuruluşu Orgeneral Özkök’ün ABD gezisi öncesinde şu değerlendirmeyi yayımlamıştı:

• Amerikalıların ve Avrupalıların saygısını kazanmış bir komutan.

• Türk Ordusu’nun Balkanlar’da ve Afganistan’da başarılı görevler yapmasına katkı sağladı.

• Uluslararası forumlarda etkinliğini kanıtlamış bir komutan.

• Genelkurmay Başkanlığı, terorizmle savaş ve Irak’a olası müdahale açısından özellikle önemli.

• Türk Ordusu’nun yeni çehresi kendine daha güvenli, işlevlerini yerine getirmeye daha yetenekli bir hal almıştır.

Orgeneral Özkök, ABD gezisindeki temaslarında şu portreyi çizdi:

“Siyasi iradenin evet diyeceği kararlarda biz de yerimizi alırız.”

Özetle tablo buydu...

Resmi ekleyen

Yaşar Yakış ABD Başkanı Bush’un ‘at pazarlığı’ diye nitelediği görüşmelerle ilgili haberimi tekzip edemedi

Washington’dan yoğun tezkere baskısı


Resmi ekleyen

ABD’ye giden Dışişleri Bakanı Yakış başkanlığındaki heyet, Beyaz Saray’da farklı bir tablo ile karşılaştı. 14 Şubat 2003’teki görüşmede Başkan Bush Türkiye’nin istemlerini “at pazarlığı” olarak tanımlayınca, ipler gerildi. Bu görüşmenin içeriğini 2-3 ayrı kanaldan bir hafta içinde aldım. Pek çok gazete konuyu işledi. Ancak kapsamlı haberlerden biri Bana Bülent Dikmener Ödülü’nü kazandıran 25 Şubat 2003’te Cumhuriyet’te çıktı.

2003’e girerken ben de Cumhuriyet’in Ankara Temsilcisi olarak bu gelişmeleri çok yakından izlemeye başladım.

Ecevit hükümeti dönemindeki haber kaynaklarına yenilerini eklemek gerekiyordu. Çünkü gelişmeler hem hızlanmış hem de daha geniş bir yelpazeye yayılmıştı.

Aralık 2002, Ocak 2003’te ABD’nin Türkiye’den nasıl bir destek istediğine ilişkin haberler, kulis bilgileri birbirini kovalıyordu.

Kendimi anlatmak, adımı öne çıkarmak hiç istemediğim bir durumdur. Ancak gelinen noktada bu tür geleneklerimi aşmam gerekiyor. Vurgulamak istediğim şu:

O dönemde pek çok yeni istemi, adımı, pazarlığı ilk haberleştiren gazetecilerin arasındaydım.

3 ana kesimden pek çok haber kaynağı edinmiştim:

Siyaset, askeriye, diplomasi...


Açık yüreklilikle paylaşmam gerekirse bu kaynaklar ben çok iyi bir gazeteci olduğum için oluşmamıştı. Temel etken şuydu:

Cumhuriyet gazetesi.

Gazeteye güven tamdı. Ben de bu güveni zedeleyecek hiçbir adım atmamıştım.

Yine gelinen noktada daha açık paylaşmam gerekirse haber kaynaklarından biri de şuydu:

Gazeteciler... Yani meslektaşlarım...

Bazen şu tür telefonlar alıyordum: “Şöyle bir haber var. Bizim gazetede girmedi. Size gider.”

Belgesi var mı, diye sorduğumda çoğunlukla “evet” yanıtı alırdım.

‘TÜRKİYE LOJİSTİK ÜS’


Resmi ekleyen

3 Aralık 2002’de ABD’nin istemlerine ilişkin en kapsamlı haber Cumhuriyet’in manşetinde benim imzamla çıktı. Başlık şuydu:

Türkiye lojistik üs!

İçeriğin özeti şuydu:

ABD, bir NATO üyesi olarak Türkiye’nin, Irak için gerekli bütün olanaklarından yararlanmak istiyordu.

Buna karşılık Irak’ın gelecekteki durumu hakkında Türkiye’nin kuşkularını tümüyle giderecek netlik yoktu. İşte bu durum Ankara’da kurumlar arası gerilimi usul usul arttırmaya başladı. Bunların başında dönemin Cumhurbaşkanı Ahmet Necdet Sezer geliyordu. Sezer, bu konuda seyrek ve net görüşler ortaya koydu. İlke olarak görüşmelerde vurguladığı görüşlerin yazılmasını istemiyordu. Ben Cumhurbaşkanı’nın bu istemine harfi harfine uydum. Yazmasam, yani Sezer’in ağzından gazeteye aktarmasam bile Köşk’ün ne düşündüğünü bilmek elbette çok önemliydi. Zaman zaman genel havayı aktarmak anlamında Köşk’ün duruşunu “yorum” olarak yazıyordum.

Sezer’le, çoğunu gazetemizin başyazarı İlhan Selçuk’la yaptığımız görüşmeler sonrasında kimi değerlendirmelerini satırbaşlarıyla, deyim yerindeyse ham halde not etmiştim. Ola ki o dönemi ileride yazmak gerekirse tabii ki kendisinden izin alarak kullanılabilir düşüncesindeydim.

Bu notlar birleştirilerek iddianamenin bir parçası haline getirildiği için doğal olarak “off the record” özelliği de ortadan kalktı. Bu açıklamanın ardından Sezer’in değerlendirmelerine değinelim...

SEZER: ULUSLARARASI OYDAŞMA ŞART

Sezer, başından beri ABD’nin tek başına aldığı bir kararla Irak’a girmesini onaylamıyordu. Bunun ABD’nin de hayrına olmayacağını düşünüyordu. Eğer Irak’a, Saddam yönetimine herhangi bir müdahale olacaksa bunun mutlaka “uluslararası oydaşma” ile yapılması gerektiğini düşünüyordu.

Sezer bu görüşünü hiçbir zaman değiştirmedi.

Sezer’in başkanlığında toplanan Milli Güvenlik Kurulu (MGK) toplantılarından çıkan bildirilerin ruhunda hep bu vardı.

Sezer bu görüşlerini hiçbir boşluk yaratmayacak biçimde hükümete de iletiyordu.

Dönemin Başbakanı Abdullah Gül, Şubat 2003’te daha çok dış dengeler üzerinde duruyordu. Gül, 5 Şubat günü gazetelerin Ankara temsilcileriyle Dışişleri konutunda bir sohbet toplantısı düzenledi.

Gül rahatlamış görünüyordu. Bağdat’a söylenmesi gerekenleri söylemiş, Saddam’ın sözden anlamayacağını görmüştü.

Gül o gün gazetecilere 2 temel mesaj verdi:

1. Savaşın çıkmaması için çaba harcadık ama, bu eşik aşıldı. Artık günah bizden gitti.

2. Türkiye’nin çıkarları ABD’den yana olmayı gerektiriyor.

TEZKERE MECLİS’TEN GEÇTİ

Hemen ertesi gün 6 Şubat 2003’te de ABD’nin kimi üs ve limanlarda kullanım düzenlemesi yapmasını sağlayacak olan tezkere Meclis’ten geçti. Oylama sonucu, bir sonraki asıl kullanım izninin verilmesini sağlayacak tezkerenin de kolay kabul göreceği umudunu veriyordu: Kabul 308, ret 193.

AKP’lilerin büyük bölümü tezkereye evet demiş, sadece 19’u CHP ile birlikte ret oyu vermiş, 30’u da hacda olduğu için oylamaya katılmamıştı.

ABD, artık Türkiye desteğinin tam olduğuna inanıyor, AKP de bu desteğin önemli maddi manevi karşılığı olacağını düşünüyordu.

BÜLENT DİKMENER ÖDÜLLÜ HABER


Tezkere sonrasında bu beklentilerle ABD’ye giden Dışişleri Bakanı Yaşar Yakış başkanlığındaki heyet Beyaz Saray’da farklı bir tablo ile karşılaştı.

14 Şubat 2003’teki görüşmede Başkan Bush Türkiye’nin istemlerini “at pazarlığı” olarak tanımlayınca, ipler gerildi. Bu görüşmenin içeriğini 2-3 ayrı kanaldan bir hafta içinde aldım. Pek çok gazete konuyu işledi. Ancak kapsamlı haberlerden biri 25 Şubat 2003’te Cumhuriyet’te benim imzamla çıktı. Bana Bülent Dikmener Ödülü’nü de getiren haberden sonra Dışişleri Bakanı Yaşar Yakış aradı. İlk sözü şu oldu: “Hayal mahsulü yazmışsın.”

YAKIŞ: SIZDIRANI BULACAĞIZ

Ben haberi 3 kaynaktan ve birbirini doğrular biçimde aldığımı söyledim. Sözlerine şöyle devam etti. “... Biliyorsunuz 10 yıl kadar önce Dışişleri’nde bir kripto olayı olmuştu. Sızdıran kişi görevden atılmıştı... Size bu bilgileri sızdıranı bulacağız... Soruşturma açacağım.”

Yakış, bir yandan haberin “hayal mahsulü” olduğunu söylüyor, bir yandan da o bilgileri sızdıranı bulacağını belirtiyordu.

“Irak Bataklığında Türk Amerikan İlişkileri” kitabımda daha geniş bir bölümünü aktardığım bu diyalog, özellikle o dönemde sık karşılaştığım durumlardan biriydi.

Asıl tezkerenin geliş tarihi, ABD ile yaşanan bu pazarlığın ardından, önce 18 Şubat’tan 25 Şubat’a sonra da 1 Mart’a ertelendi.

Resmi ekleyen

#7
Sema

Sema

    Ne Mutlu Türküm Diyene!!

  • Yönetici
  • 5.470 İleti
  • Gender:Female
  • Interests:Mustafa Kemal ATATÜRK, Türk Tarihi, Türk Edebiyatı, Türk Kültürü, Ülke Gündemi, Siyaset ve Köşe Yazıları...
Resmi ekleyen

Operasyon sonrası belirsizliğe dikkat çeken üst düzey bir komutan ‘1991’deki gibi açığa düşmemek istiyoruz’ diyordu

‘ABD’yle güven sorunu var’

Karar mekanizmalarında da yer alan bir komutanın değerlendirmeleri şubatın son haftasında Cumhuriyet’te manşet olmuştu. Bu görüşme askerlerin son adımı görmeden ilk adımı atmaya yanaşmadığını gösteriyordu. En önemli sorunun ABD’ye güven olduğunu söyleyen komutan “İş sadece operasyonun başlaması ve bitmesiyle sona ermiyor. Ardından ne olacak? 1991’deki gibi açığa düşmemek istiyoruz. Tüm manevra sahamızı daraltan ekonomi. Örneğin, savaş nedeniyle uğrayacağımız zararları karşılamayı IMF şartlarına bağlıyorlar” diyordu.

1 Mart tezkeresi Meclis’ten geçmedi. Gerilim 1 Mart’tan itibaren katlanarak arttı. Okyanus ötesine taşındı. ABD Savunma Bakan YardımcısıWolfowitz bu tabloyu şöyle yorumladı: “Ordu liderlik yapamadı... AKP durumu yönetemedi.” Dönemin vicdanı en rahat kişisi Cumhurbaşkanı Sezer’di. TBMM, bir karar vermişti ve konu kapanmıştı. Cumhurbaşkanı Sezer 1 Mart’ın hemen sonrasında yeni tezkere önerilerine şiddetle karşı çıktı. Türkiye-ABD ilişkileri yıllarca 1 Mart gölgesi altında devam etti.

Tezkere sürecinin çok önemli bir tarafı daha vardı: Asker... Orada da işler çok iyi gitmiyordu. O dönem gelişmelerin bütün detaylarını anlayabilmek için diplomasinin ve askeri kanadın pek çok temsilcisi ile konuştum. Karar mekanizmalarında da yer alan bir komutanın değerlendirmeleri şubat ayında Cumhuriyet’te manşet olmuştu.

Irak kitabına da koyduğum (sayfa 98) bu görüşme askerlerin son adımı görmeden ilk adımı atmaya yanaşmadığını gösteriyordu.

Görüşme ana hatlarıyla şöyleydi:

Balbay B: Nasılsınız?

Komutan K: Yoğun...

B: Tezkere göründü gibi değil mi?

K: Sizce de öyle mi?

B: Soruyu ben sordum...

K: Tezkere zaman alabilir. Her türlü olasılığı konuşuyoruz, görüşüyoruz. Tezkerenin çok sağlam şartlara bağlanması gerekiyor. Her şey düzene bağlanmalı. Lojistik unsurlar ne olacak, Türkiye’de ne kadar kalınacak, her şeyi çok iyi hesaplamak gerekiyor.


‘OPERASYON SONRASI NE OLACAK?’


B:
Sözlerinizden hâlâ yoğun kuşkular içinde olduğunuz anlaşılıyor.

K:
İş sadece operasyonun başlaması ve bitmesiyle sona ermiyor. Ardından ne olacak? Sonrasını da hesaplamamız gerekiyor. Operasyon sonrası yapılanmada Türkiye’nin çok sağlam durması gerekiyor.

B: Operasyonun önü arkası dediniz. Irak sorununun nasıl bir zaman dilimine yayıldığını düşünüyorsunuz?

K: Biz 5 yılı kısa vade olarak değerlendiriyoruz. 10 yıl orta vade. Olayı böyle görmek lazım.

B: Şu andaki en önemli sorun nedir?

K: Güven.

B:
ABD’ye mi?

K: Evet.

B: Açar mısınız?

K: Irak’ta ortaya çıkacak siyasi yapının net olması lazım. Bizim somut kararlara ulaşmamız gerekiyor. Kürt grupların silahlandırılması, teşkilatlandırılması, eğitimi... Bunun karşısında bizim özel kuvvetlerin pozisyonu, bizim kuvvetlerle ABD arasındaki güven sorunu... Kürt gruplar bizi devre dışı bırakıp kendi arzuları içinde bir yapılanma istiyorlar. Biz de ne oluyor, ne bitiyor bilmek istiyoruz. Silahlanma dahil. Sonuç olarak biz orada var olmak durumundayız. Güvenin en somut ifadesi budur.

‘ABD ANKARA SÜRECİNE SIRT ÇEVİREREK BİZE İYİLİK YAPMADI’

B: Hazırlanmakta olan mutabakat muhtırasında bunlar giderilebilir mi?

K: Mutabakat muhtırası görüşmelerinde de güven problemi var. Aslında olaya daha geniş perspektiften bakarsak, 1991’den sonra Türkiye’de terörün tırmanmasının nedeni 36. paralelin kuzeyindeki sorumsuz bölgedir. Amerika 1998’de de, bizim 1996’da başlattığımız Ankara sürecine sırt çevirerek bize iyilik yapmadı. Bunu rahatlıkla söyleyebilirim. Şimdi onunla da dost olmak mecburiyetindeyiz. Biz 1996’da Kuzey Irak’taki gruplarla çok güzel bir ortam yaratmıştık. O noktadan şimdi ABD himayesinde, ‘Türk gelmesin’ diyecek noktaya geldiler. Oradaki gruplar, Türkiye gelmesin sözünü ABD’nin gücüyle söylüyorlar. Biz bunları muadillerimize söylüyoruz. Hepimiz söylüyoruz.

‘MERKEZİ YAPI KORUNMALI’

B: Söyleyince ne yanıt alıyorsunuz?

K: Her zaman sizden yanayız diyorlar. Bize güvenin diyorlar. Orada kalıyor. Şimdi Irak’ın operasyon sonrası yapılanmasını konuşuyoruz, çok önemli bir konu. En azından merkezi yapının korunması gerekiyor. Güvenlik, yargı merkezi olmalı, etnik yapıya dayalı federasyon olmamalı. Biliyorsunuz 1974’te Kuzey Irak gruplarının bazı anayasal hakları vardı. Onlar yeterli olabilir. Bunları henüz tartışma sürecindeyiz. Böyle bir ortamda Türkmenler ne olur? Aslında kantonel sisteme gidilirse Türkmenlerin lehine olabilir...

‘K. IRAK EKONOMİK GÜCE ULAŞTI’

B: Kuzey Irak belli bir ekonomik güce de ulaşmış görünüyor. Gidip gelenlerin gözlemleri o yönde...

K: Tamamen katılıyorum. Önümde rakamlar var. Tümünü paylaşamam ama. Görünüm şöyle; petrol satışından Irak’a düşen payın yüzde 65’i Irak halkına veriliyor. Bunun yüzde 13’ü Barzani, Talabani’ye veriliyor. Tabii ellerine vermiyorlar. Altyapı yatırımları olarak geliyor. Bu bir bakıma kafalarındaki devletin altyapısı oluyor. BM fonundan 700 milyon dolar alıyorlar. NGO’lardan ortalama 100 milyon dolar geliyor. Habur’dan elde ettikleri gelirler var. Toplayınca yılda 3.5 milyar dolar ediyor. Yani kişi başına düşen gelir bin doları buluyor. Tabii gelir dağılımında da bozukluk var. Kimileri Londra’da ev aldı. Başka yerlerde de ev alan var...

‘KÖTÜNÜN DAHA AZ KÖTÜ OLANINI ARIYORUZ’


B: Irak’ın kuzeyinde ne kadar NGO var?

K: 200’ün üzerinde. 30 ülkeden geliyorlar.

B: PKK/KADEK konusunda somut bir gelişme var mı?

K: KADEK orada yaşıyor. ABD listesine aldı, ama yaklaşım önemli. Bunu Amerikalıların sorunu haline getirmemiz lazım. Bunu halledelim dememiz lazım. Şu aşamada bir şey demiyorlar.

B: Salt bu görüşmedeki konuları alt alta koysak bile işin içinden çıkmak zor. Sonuç olarak, hangi karar ağır basıyor, Irak’a ABD ile girmek mi girmemek mi?

K: Artıları eksileri yan yana koyarsanız, hiç karışmamamız halinde karşılaşacağımız sorun 100 ise karışınca 50 tane olacak. Kötünün daha az kötü olanını arıyoruz. Olay bu.

‘MANEVRA SAHAMIZI DARALTAN EKONOMİ’

B: Olay bu, dediğiniz olay, Irak’la kalacak mı? Sırada Suriye, İran var deniyor.

K: Bu hep söylenir. Genel olarak baktığımızda Amerika, Orta Asya’da, Ortadoğu’da, Afganistan’da hâkimiyet kurmak istiyor. Bu dünya hâkimiyetinin önemli bir parçası. Ve biz bu coğrafyanın ortasındayız. Tek kutuplu bir dünyaya ben de karşıyım, ama ABD, AB’yi bile çatırdattı.

B: Biz de ikisinin arasında mıyız?

K: Kritik bir noktadayız... ABD, askeri güç olarak AB’nin çok çok ötesinde. Geçen gün güzel bir yazı okudum. Barışta çocuklar babalarını defneder, savaşta babalar çocuklarını, diyor. Çok güzel bir söz. Ama biz önümüzü de görmek durumundayız. Fiili bir durumla karşı karşıyayız... Şimdi tüm manevra sahamızı daraltan ekonomi. Örneğin, savaş nedeniyle uğrayacağımız zararları karşılamayı IMF şartlarına bağlıyorlar. Ne alakası var? Biz IMF’den kurtulmaya çalışırken onlar daha çok sokmak istiyorlar. Bakın IMF’de ABD’nin payı yüzde 17, AB’nin yüzde 34 ama ABD’nin sözü geçiyor. ABD, BM’yi siyasi güç, IMF’yi ekonomik güç olarak kullanıyor.

‘1991’DEKİ GİBİ AÇIĞA DÜŞMEMEK İSTİYORUZ’

B:
Durumu toparlamak gerekirse, önümüzdeki günlerde tezkere Meclis’e geliyor. Ne görüyorsunuz?

K: Aslında bizim hazırlıklarımız bakımından çok ciddi bir sorun yok. Doğrusunu isterseniz, şu aşamada en kolay yapabileceğimiz şey savaş. Ama bu değil sorun. Ne zaman olur belli değil, ama ABD bir gün gidecek, biz burada kalacağız. Ona göre adım atmamız lazım. 1991’deki gibi açığa düşmemek istiyoruz. Bunun için de her türlü ama her türlü olasılığı dikkate alıyoruz.

1 MART TEZKERESİ MECLİS’TEN GEÇMEDİ


Resmi ekleyen
CHP’liler Meclis’e getirdikleri ‘Savaşa Hayır!’ afişleriyle tezkereye karşı çıktılar.

Cumhuriyet’te 10 Şubat 2003’te çıkan haberin bir başka boyutu Milliyet’te Fikret Bila imzasıyla yayımlandı. Milliyet’in 26 Şubat 2003’teki manşeti şöyleydi:

“Asker rahatsız.”

Meslektaşım Bila’ya göre asker şunu söylüyordu: “Tezkere böyle geçecekse geçmesin daha iyi.”

CHP’nin kendi politikası içinde sağlam duruşu, pek çok AKP’li vekilin kendi bakış açıları doğrultusunda CHP ile aynı kulvarda olması da devletin tepesindeki gerilimle yan yana gelince...

1 Mart tezkeresi Meclis’ten geçmedi.

Gerilim 1 Mart’tan itibaren katlanarak arttı. Okyanus ötesine taşındı.

ABD Savunma Bakan Yardımcısı Wolfowitz bu tabloyu şöyle yorumladı: “Ordu liderlik yapamadı... AKP durumu yönetemedi.”

Dönemin vicdanı en rahat kişisi Cumhurbaşkanı Sezer’di. TBMM, bir karar vermişti ve konu kapanmıştı. Sezer 1 Mart’ın hemen sonrasında yeni tezkere önerilerine şiddetle karşı çıktı.

Resmi ekleyen
Gül tezkerenin Meclis’ten geçmemesi üzerine büyük hayal kırıklığı yaşadı.

Türkiye-ABD ilişkileri yıllarca 1 Mart gölgesi altında devam etti.


Resmi ekleyen

#8
Sema

Sema

    Ne Mutlu Türküm Diyene!!

  • Yönetici
  • 5.470 İleti
  • Gender:Female
  • Interests:Mustafa Kemal ATATÜRK, Türk Tarihi, Türk Edebiyatı, Türk Kültürü, Ülke Gündemi, Siyaset ve Köşe Yazıları...
Resmi ekleyen

Org. Hilmi Özkök, Başbakanlık’ta 1.5 saat süren görüşmede Erdoğan’a TSK’nin rahatsızlıklarını ayrıntılı olarak iletti


Resmi ekleyen

‘Genç subaylar tedirgin’ gerilimi

Org. Özkök, Başbakan’a “Bu tür uygulamalarınız bizim tabanımızdaki kaygıyı arttırıyor. Komuta kademesine sürekli tedirginlikler iletiliyor. Özellikle genç subaylarımız durumu endişeyle izliyor. Sonuç olarak kaygı sadece genç kesimde değil genelimizdedir. Bir huzursuzluk, tedirginlik, kaygı yaşanmaktadır” demişti. Haber askerin içinden alınan birkaç bilgi kırıntısı, duyumu toparlanıp yapılmış değildi. Yayımlandığı gün yalanlanmadı. O gün haber Başbakan’a da soruldu. Başbakan “Cumhuriyet nelerle uğraşıyor” dedi.

20 Mayıs 2003 Salı günü Başbakan Recep Tayyip Erdoğan ve Genelkurmay Başkanı Orgeneral Hilmi Özkök, Başbakanlık binasında baş başa 1.5 saat görüştüler. Haberi 23 Mayıs Cuma günü Cumhuriyet’te “Genç subaylar tedirgin’ başlığıyla yayımlandı. Haber şöyleydi: “Orgeneral Özkök ile Erdoğan’ın geçen salı günü Başbakanlık’ta 1.5 saat süren görüşmesinde, dış güvenlik konularının yanı sıra TSK’nin rahatsızlıkları ayrıntılı olarak hükümete iletildi.”


Bana göre Türkiye’de, 2003-2004’te ne tür gerilimler yaşandığını tüm çıplaklığıyla ortaya koymak isteniyorsa ilk bakılması gereken haberlerden biri şudur:

23 Mayıs 2003 günü Cumhuriyet gazetesinde manşetten yayımlanan “Genç Subaylar Tedirgin” başlıklı haber!

Haber benim imzamı taşıyordu. Askerin içinden aldığım birkaç bilgi kırıntısını, duyumu toparlayıp haber yapmış değildim.

20 Mayıs 2003 Salı günü Başbakan Recep Tayyip Erdoğan ve Genelkurmay Başkanı Orgeneral Hilmi Özkök, Başbakanlık binasında baş başa 1.5 saat görüştüler. Görüşme sonrasında hiç açıklama yapılmadı. Haber gazete ve televizyonlar için önemliydi ama, görüşmenin içinden hiçbir şey alınamamıştı. O gün biz de alamadık. 21 Mayıs Çarşamba günü çok önemli bilgilere ulaştık ama, açıkçası tam olarak doğrulatmadan haberi yapmak istemedim. Bir gün daha bekleyip haberi tüm ayrıntılarıyla almaya çalıştım.

22 Mayıs Perşembe günü haberi yazdım. Genel yayın yönetmenimiz İbrahim Yıldız’a haberin önemini anlattım.

ÖZKÖK-ERDOĞAN GÖRÜŞMESİ

23 Mayıs Cuma günü haber çıktı. Görüşmenin içeriğinin tam olarak anlaşılabilmesi için her konuyu tire tire aktardım, çok az haber yazımı sözcükleri, bağlaçları kullandım. Haber şöyleydi: Orgeneral Özkök ile Erdoğan’ın geçen salı günü Başbakanlık’ta 1.5 saat süren görüşmesinde, dış güvenlik konularının yanı sıra TSK’nin rahatsızlıkları da ayrıntılı olarak hükümete iletildi. Edinilen bilgiye göre, görüşmenin ilk bölümünde Özkök, Türk Silahlı Kuvvetleri’ne yönelik kimi “yakıştırmalara” ilişkin görüşlerini açıkladı. Özkök bu bölümde şu noktaların altını çizdi:

• TSK’nin içinde görüş ayrılıkları varmış gibi bir hava yayılmaya çalışılıyor. Bu gerçek değil.

• Bu havayı yaymak isteyen çevreleri tanıyoruz. Bunların bir bölümü ezeli olarak TSK’yi hedef olarak seçen kesimler.

• Ancak kimi AKP’lilerin bu kesimlere cesaret veren tavırlar içinde olduğunu görüyoruz.

‘HÜKÜMETİN KİMİ UYGULAMALARI DEMOKRASİYİ YARALIYOR’


Özkök, TSK’nin her konuyu tartıştığını, sonuçta tek bir yaklaşım ürettiğini vurguladıktan sonra hükümetin son dönemdeki icraatına ilişkin değerlendirmelerini aktardı. Özkök, satır başlarıyla şu noktaların altını çizdi:

Türkiye’de tam demokrasinin yerleşmesi için elimizden gelen çabayı harcıyoruz. Ancak hükümetin kimi uygulamalarının demokrasinin yerleşmesine hizmet eder nitelikte olmadığını görüyoruz.

Örneğin, 19 Mayıs’ın kutlanmasına ilişkin yaklaşım kabul edilemez. AB yasalarının içine konan kimi maddeler de tam demokrasinin yerleşmesine değil, yara almasına neden olabilir.

• Biz kesinlikle AB’ye karşı değiliz. Türkiye’nin çağdaş dünyada yerini almasını sonuna kadar savunuyoruz. AKP hükümeti de AB süreci için gerekli yasalar hazırladığını duyuruyor. Bu yasalar arasında yer alan her apartmana bir ibadet yeri uygulaması hem demokrasimize, hem dinimize zarar verir. Bunların denetimi mümkün olmadığı gibi kimler tarafından kullanılacağını siz de kestiremezsiniz.

MGK Genel Sekreteri Orgeneral Tuncer Kılınç’ın AB yasalarına ilişkin 3 maddelik değerlendirmesi bizim de paylaştığımız görüşlerdir. Seçimlerde denetim dışı gelecek heyetler konusunda kuşkularımız var. Terörle mücadeleyi nasıl başardık biliyorsunuz. Şimdi yeniden aynı tehditle karşı karşıya gelmek istemiyoruz. Kürtçe yayında da çok dikkatli olmak gerekiyor. Buna ilave olarak az önce sözünü ettiğim her apartmana ibadet yeri de AB sürecinin konusu değil.

‘UYGULAMALAR TABANIMIZDAKİ KAYGIYI ARTTIRIYOR’

Bu tür uygulamalarınız bizim tabanımızdaki kaygıyı arttırıyor. Komuta kademesine sürekli tedirginlikler iletiliyor. Özellikle genç subaylarımız durumu endişeyle izliyor. Sonuç olarak kaygı sadece genç kesimde değil genelimizdedir. Bir huzursuzluk, tedirginlik, kaygı yaşanmaktadır.

Erdoğan’ın Özkök’ün görüşlerini dinledikten sonra, “Bunları dikkate alacağız. Değerlendireceğiz. Paket büyük ölçüde son şeklini aldı. Fazla bir değişiklik yapamayız. Şuna inanıyorum ki; hatalar doğruları yaratacaktır. Zamanla her şey düzelecek” karşılığını verdiği öğrenildi. Erdoğan daha sonra Özkök’e, “AB sürecinde orduyla ilgili düzenlemeler de yapılacak. Bunlara destek vermenizi bekliyorum” dedi. Özkök de şu yanıtı verdi: “Bu konuda kurumumuzun genel değerlendirmesini dikkate alırım.” Özkök, görüşmenin devamında, fezlekenin AB sürecini engellemesinin söz konusu olamayacağını, ancak kurumun hassasiyetlerinin özünde Türkiye’nin hassasiyetleri olduğunu vurguladı.

Türkiye’de ABD askeri bulundurulmasına, üs ve limanların kullanılmasına ilişkin tezkerenin de gündeme geldiği görüşmede Özkök, “Eğer Gül, ikinci tezkerenin altından kalkamayacağını söyleseydi, biz üzerimize düşeni yapardık” görüşünü iletti.

Özkök ayrıca 30 Nisan’da yapılan Milli Güvenlik Kurulu toplantısı konusunda AKP’ye yakın yayın organlarının değerlendirmelerini de konu etti. Erdoğan’a sitem eden Özkök, “Onların gerçek olmadığını siz de biliyorsunuz. Kınayabilirdiniz. Bu tür yayınlarla TSK yıpranmaz, aksine güçlenir. Sorumluluğunun arttığını hisseder. O yayınlarla ben de güç durumda kaldım” dedi.”

HABER YALANLANMADI

Bu tip haberlerde eğer baştan kesin bir dille yalanlama gelecekse saat 11.00’e en geç 11.30’a kadar gelir. Eğer bu saate kadar yalanlama gelmeyecekse 16.00 sularını beklemek gerekir. Bunun anlamı da haberin önemli ölçüde doğru olduğudur.

Eğer 16.00 sıralarında yalanlama gelmişse bunun anlamı da şudur: Haber doğru ama, bir şekilde gerçekleri yansıtmadığını söyleme durumuyla karşı karşıyayız.

Bu tür kimi örnekler yaşadım. Birinde aldığım bilgiyi doğrulatmak için Dışişleri’ni aradığımda şu yanıtı aldım:

“Mustafa Bey, size gerçeği söylemek gerekirse haber doğru ama, yazarsanız yalanlarız.”

Cuma günü haber yalanlanmadı. O gün haber Başbakan’a soruldu, Erdoğan şu karşılığı verdi: “Cumhuriyet nelerle uğraşıyor.” Anadolu Ajansı’nın (AA) da geçtiği bu kısa haberi saklamıştım.

Resmi ekleyen

20 Mayıs 2003 Salı günü Başbakan Recep Tayyip Erdoğan ve Genelkurmay Başkanı Orgeneral Hilmi Özkök, Başbakanlık binasında baş başa 1.5 saat görüştüler. Özkök’ün dile getirdiği kaygıları dinleyen Başbakan ‘Bunları dikkate alacağız. Değerlendireceğiz’ demekle
yetindi.



CUMHURİYET’İN HABERİ SES GETİRDİ

‘Dört yıldızlı tepki’

24 Mayıs’ta Milliyet gazetesinin manşeti şuydu: “Dört yıldızlı tepki.’ Birinci sayfasında, “Kulislere göre, hükümetin bazı icraatlarının TSK’nin alt kademelerinde yarattığı huzursuzluğu, üst düzey generaller, Genelkurmay Başkanı Özkök’e iletiyor” şeklinde özetlenen haber ana hatlarıyla şöyleydi: “Ankara kulisleri bir süredir AKP hükümetinin bazı icraatlarının TSK’de yarattığı hoşnutsuzluk haberleriyle çalkalanıyor. Hükümetin özellikle laiklik ilkesini hedeflediği düşünülen girişimlerinin TSK’nin tepkisini artırdığı ve bu tepkinin üst düzey bazı komutanlar tarafından Genelkurmay Başkanı Orgeneral Hilmi Özkök’e iletildiği belirtiliyor. TBMM Başkanı Bülent Arınç’ın eşinin türbanla protokolde yer alması, Yüksek Askeri Şûra (YAŞ) kararlarına muhalefet şerhi konulması, Dışişleri Bakanlığı’nın Milli Görüş genelgesi, 23 Nisan resepsiyon krizi ve son olarak 19 Mayıs kutlamaları tartışması nedeniyle TSK’nin alt kademesinden Özkök’e daha sert tepki göstermesi yönünde talepler geldiği öne sürülüyor. Alt kademelerden üst düzey komutanlara yansıtılan bu tepkilerin değerlendirilmesi sonucu Özkök’ün zaman zaman Milli Güvenlik Kurulu’nda (MGK) kimi zaman da ikili görüşmelerinde Başbakan Recep Tayyip Erdoğan ve hükümete uyarı mesajları verdiği kaydediliyor.Alt kademeden doğrudan tepki alan üst düzey komutanların, kamuoyuna yansıtılan Genelkurmay-Hükümet ilişkilerindeki üslubun yetersiz olduğu yönünde değerlendirmeler yaptıkları belirtiliyor.Ankara kulislerinde Genelkurmay’ın TSK’deki duyarlılığı daha kesin biçimde yansıtması gerektiğini savunan komutanlar arasında şu isimler sayılıyor: Kara Kuvvetleri Komutanı Orgeneral Aytaç Yalman, Jandarma Genel Komutanı Orgeneral Şener Eruygur, Birinci Ordu Komutanı Orgeneral Çetin Doğan, Ege Ordu Komutanı Orgeneral Hurşit Tolon, MGK Genel Sekreteri Orgeneral Tuncer Kılınç. Dün Cumhuriyet gazetesinin manşetine yansıyan ve Genelkurmay Başkanı Orgeneral Hilmi Özkök’ün Başbakan Tayyip Erdoğan’a ilettiği, “Genç subaylar tedirgin” uyarısının da bir süredir kulislere yansıyan bu tazyikin sonucu olduğu belirtiliyor. Avrupa Birliği’ne tam üyelik süreci nedeniyle atılan bazı adımların da Türkiye’nin üniter yapısını tehdit edebilecek gelişmelere cesaret verici nitelikte bulunduğuna ilişkin TSK değerlendirmelerinin aynı tepki mekanizmasıyla Özkök’e ve bu kanalla hükümete iletildiği öne sürülüyor. Cumhuriyet’in dünkü manşetinde, Org. Özkök’ün, Başbakan’la görüşmesinde AKP hükümetinin kimi icraatlarından duyduğu rahatsızlığı dile getirdiği yer alıyordu. Genelkurmay haberi yalanlamadı.”



Resmi ekleyen

#9
Sema

Sema

    Ne Mutlu Türküm Diyene!!

  • Yönetici
  • 5.470 İleti
  • Gender:Female
  • Interests:Mustafa Kemal ATATÜRK, Türk Tarihi, Türk Edebiyatı, Türk Kültürü, Ülke Gündemi, Siyaset ve Köşe Yazıları...
Resmi ekleyen

Özkök: Hepimiz kaygılıyız

Cumhuriyet’in ‘Genç subaylar tedirgin’ haberi üzerine ‘Bizde gövde ayrı, baş ayrı değildir’ diyen Genelkurmay Başkanı, AKP hükümetinin kadrolaşma hareketlerinin Türk Silahlı Kuvvetleri’ni rahatsız ettiğini vurguladı

‘Genç subaylar tedirgin’ haberinin ardından gözler Başbakanlık ve Genelkurmay binalarına çevrildi. Başbakanlık bir açıklama yapmadı.

Genelkurmay ise ikinci gün basın toplantısı yapılacağını telefonla gazetelere duyurdu.

Genelkurmay Basın Halkla İlişkiler Daire Başkanı Albay Atilla Onkök beni de aradı.

Cumartesiden pazartesiye ömrümün en uzun iki günüydü. Haber sağlamdı ama, nasıl bir açıklama yapılacaktı?

AKP hükümetini doğrudan destekleyen yayın organları Cumhuriyet’i suçluyordu. Her şey gayet güzel giderken Cumhuriyet, pişmiş aşa su katıyordu. Ortalığı karıştırmanın ne gereği vardı?

Org. Özkök basın toplantısında yanına Genelkurmay 2. Başkanı Orgeneral Yaşar Büyükanıt ve Korgeneral Aslan Güner’i de almıştı.

Org. Özkök’ün uzun basın toplantısında 2 temel tümcesi vardı:

• Bu tür dedikoduları üretenleri lanetliyorum.

• Bir rahatsızlık, tedirginlik varsa bu hepimizdedir.

Birinci tümce kolayca anlaşılabileceği gibi, haberi yazan kişiye değil, yazan kişiye verenlere idi.

İkinci tümce ise rahatsızlığın sadece bir kesime atfedilmesine tepkiydi. Aslında Cumhuriyet’in haberinin bütününde, rahatsızlığın tüm kurumda olduğu vurgulanıyordu.

Özkök’ün sorular üzerine verdiği yanıtta bir tümcesi daha vardı: “Artık darbe sözcüğü bu kurumda konuşulamaz.”

‘HEPİMİZ KAYGILIYIZ’

Org. Özkök’ün 26 Mayıs 2003’te düzenlediği basın toplantısında söyledikleri özetle şöyleydi:

“Önce hepinizin soracağı soruları yanıtlayayım: Bunlardan birincisi genç subaylar tedirgin meselesi. Bu en güncel konumuz biliyorsunuz. Bu konuda bir gazetemizde bir haber yer aldı ve süratle gündemi işgal etti. Bunun tabii bir haber kaynağına istinat ettiği aşikâr. Bu haber kaynağı besbelli ki kerameti kendinden menkul bir kaynak. İki kişi arasında baş başa yapılmış bir konuşmayı her nasılsa sanki dinlemiş gibi bu habere almış ve değerli gazetecimize ulaştırmış olması gerekiyor. Bu yazıyı hazırlayan yazarımızın önem ve konumunu da dikkate aldığımız zaman, bu kaynağın üstelik önemli bir kaynak olduğunu da değerlendiriyorum. Ancak hemen vurgulamalıyım ki maalesef yanlış olmaktan öteye yalan ve maksatlı bir haber. Dolayısıyla bu konudaki bütün yorumlar da mesnetsiz kalıyor. Şayet TSK’de tedirginlik varsa bu bir kesimde değil, TSK’nin bütünündedir. TSK olarak çeşitli konularda derin kaygı ve duyarlılıklarımız gayet tabii ki vardır. Hepimiz bazı konularda hassasız. TSK bir bütündür. Genç Subaylar tanımına dayalı olarak yapılan yorumları reddediyorum. Üzüntüyle karşılıyorum. Bizde gövde-baş ayrı değildir. Kaygılarımız ortaktır... Bütün bunlar hiçbir rahatsızlığımız yokmuş anlamına gelmez. Ama mesela bunların başında devlet kadrolarına irticai düşünceleriyle şaibeli kişilerin yerleştirilmekte oluşu ve gayet tabii ki bu kişilerin icraatının Silahlı Kuvvetler’in yanında ülkenin geleceğini düşünen bütün kurumlarca izleneceğini ve izlenmekte olduğunu da biliyoruz. Bu ülke hepimizin ülkesidir. Bu devlet hepimizin devletidir.”

Özkök, anımsatma üzerine daha önce basında yer alan “Hükümetle şiir gibiyiz” tanımını reddederek, “Kat’a söylemedim” dedi.

‘ORTAK AKIL ÜRETİRİZ’

Özkök, kendi değerlendirmesinin ardından toplantıya katılan gazetecilerin sorularını da yanıtladı. Sorular ve Özkök’ün verdiği yanıtlar şöyle:

- Cumhuriyet’in manşetinde yer alan haberin bütünü TSK’de genel bir rahatsızlık olduğunu içeriyordu. Hükümetin kimi uygulamalarına kuşkuyla yaklaşıldığı yazılıydı. Bunlar yanlış mı?

Özkök: Zaten ben bunu size söyledim Sayın Balbay. Silahlı Kuvvetler’de bütün olarak rahatsızlık var dedim. Bunlardan bir tane de örnek verdim. Kaygılarımız oluyor dedim. Ben bunları söyledim. Gayet tabii ki var. Ama alt kademelerden böyle gelmedi... Büyük bir güven duygusu var. Astların yapacak o kadar çok işleri var ki.

Gayet tabii ki Türkiye’nin meselelerini takip ederler. Ama bunlar bir şikâyet değil, zaman zaman komutanların onlarla yaptığı konuşmalar gündeme gelir ve bunlar silsileler yoluyla gelir ve çok sağlıklı bir sistemdir. Oradaki söylediklerinizden tabii doğru olanlar var. Benim daha ziyade gündeme getirmek istediğim başlığın taşıdığı mesaj ve bunun çok yorumlara yol açması. Şunu açıkça söyleyeyim, bu yazının başlığı yanlıştır veya falanca kişinin söyledikleri yanlıştır gibi kategorik yaklaşmak istemiyorum; doğruya doğru, eğriye eğri, gayet tabii ki ama bu başlık belli bir sonuç yaratır. TSK’de gövde ayrı, baş ayrı diye bir şey olmaz. TSK’de kolektif akıl vardır. Bizim beynimiz kafatasımızın içindekiyle sınırlı değil. Ortak akıl üretiriz. Tartışırız. Alt kademelerden bizim görüşümüzü paylaşmayan subaylar da açıkça ne düşündüklerini ifade ederler. Planlar böyle oluşur.

ÇEŞİTLİ PLATFORMLAR VAR’

- İrticai kadrolaşma konusunda rahatsızlığınızı söylediniz. Bunları Başbakan’a ilettiniz mi?

Özkök: Türkiye’de güvenliği ilgilendiren bütün konular için çeşitli platformlar var. Bu platformların en başında MGK var. Tabii Başbakan’la yapılan konuşmalar var. Ama buralarda ne konuşulduğunu, ne yapıldığını söylemek durumunda değilim. Gayet doğal olarak böyledir.

- Sayın Başbakan cumartesi öğle saatlerinden itibaren 3 gündür onlarca kez TSK ile ahenkten söz etti. Hükümetle ilişkiniz bu düzeyde mi? Açıkça ifade eder misiniz?

‘AHENGİ SORGULAMALI’


Özkök: Burada ahenk tabirini sorgulamak lazım. Problemler olabilir, farklı görüşler olabilir. Önemli olan farklı görüşlerin veya problemlerin üstesinden gelebilecek mekanizmaların oluşturulmuş olmasıdır. Gayet demokratik düzen içerisinde bunlar oluşturulmuşsa, zorlukların üstesinden gelme donanım ve yazılımları oluşturulmuşsa korkacak hiçbir şey yoktur. Sayın Başbakan bunu nasıl ifade etti, ben söyleyemem, onu kendisine sorarsınız. Ama ben size teorik olarak bunu söylüyorum. Ahenk demek, karbon kopyası gibi tamam ben böyle istiyorum demek anlamına gelmez.

Mesela şimdi benim için de bazı şeyler söylüyorlar, bunu A kişisi, başbakan veya falanca basın beğendi, öyleyse bu onlardan...

Böyle şey olur mu? Hepimiz bir hareket yaparız, bugün beni beğenen yarın beğenmez. Tabii kaygılarımız vardır, süregelmektedir dedim.

Ama dediğim gibi bunlardan korkmamak lazım. Hep beraber oturup bir problem varsa bu problemi gidermek lazım.

Resmi ekleyen

Genelkurmay Başkanı Orgeneral Hilmi Özkök, gazetelerin temsilcileriyle yaptığı toplantıda Cumhuriyet’te yayımlanan ‘Genç subaylar tedirgin’ haberine açıklık getirdi.

Bugün yine biz haklı çıktık


Eğer 2003’te ‘Cumhuriyet uyduruyor’ diye değil de, ‘TSK bu tür gerilimleri kaldırmaz, herkes üstüne düşeni yapmalı’ diye yaklaşılsaydı, belki de sonraki yıllarda yaşanan güvensizlikler olmayacaktı.

Ertesi gün gazetelerin önemli bir bölümü “Bakın hiçbir şey yokmuş, her şey dedikoduymuş” değerlendirmesini öne çıkardı. Ama haberlerin bütünü öyle demiyordu.

2009 yılındayız ve soruyorum:

Bugün neyi konuşuyoruz?

Şunu:

Türkiye 2003-2004’te çok ciddi darbe tehlikeleri atlatmış. Darbenin kıyısından dönmüşüz.

Doğrudan “darbe” tehlikesi değil ama, çok ciddi bir iç sıkıntı olduğunu, o günlerde, sıcaklığın yaşandığı günlerde kim yazmış?

Cumhuriyet gazetesinin Ankara Temsilcisi Mustafa Balbay. Her şey bir yana, bu hakkımın teslim edilmesini isterim.

Eğer 2003’te “Cumhuriyet uyduruyor” diye değil de, “TSK bu tür gerilimleri kaldırmaz, herkes üstüne düşeni yapmalı” diye yaklaşılsaydı, belki de sonraki yıllarda yaşanan güvensizlikler olmayacaktı.

Genel olarak mütevazı olmayı yeğlerim ama, bu konuda olmayacağım. Haber çok önemliydi ve yaraya tuz basıyordu. Bir gerilimi duyuruyordu.

O gün “Cumhuriyet ortalığı karıştırıyor. Her şey sütliman” diyenler, bugün şunu söylüyor: “O günlerde demokrasi direkten dönmüş. Çok ciddi darbe tehlikeleri atlatmışız. Cumhuriyet de, Ankara Temsilcisi de buna alet olmuştur...”

Hangisi doğru?

Haklı olan kim?

İlhan Abi’nin sık kullandığı bir değerlendirme ile yine biz haklı çıktık. Şimdi herkes döne döne o günlerde yaşananların ayrıntılarına ulaşmaya çalışıyor.

O gün biz şunu söyledik: “Dağın arkasından duman geliyor. Bu ciddi bir durum olabilir.” Daha ötesini, sonradan iddia edilen kimi planları bilmiyorduk.

Şimdi bize şunu söylüyorlar: “O günkü ateşi siz yakmışsınız. Yakılmasına öncülük etmişsiniz...”

Bu, gerçeklerle 180 derece zıt bir iddia. Ben bir gazeteci olarak alabildiğim bilgileri okura aktardım. Sonradan öğreniyoruz ki, içeride çok daha ciddi tartışmalar yaşanmış. Benim bunlardan haberim, bilgim yoktu. Zaman zaman kimi kulis bilgisi niteliğinde haberler aldım. Ancak bunları doğrulatmak mümkün olmadığı için haber de yapmadım. Elbette bir gazeteci olarak haber kaynaklarımdan neler olup bittiğini öğrenmeye çalışıyordum. Tüm ayrıntılarını bilemediğim “gerilimi” tam olarak çözemediğim için de haberlerimiz doğal olarak sınırlı kaldı.

Yeniden altını çizmek isterim, biz bu haberi masa başında üretmedik. Gerilimli bir dönemde gerçekleşen Başbakan-Genelkurmay Başkanı görüşmesinin içeriğini aktardık. Bizdeki bilgilerin kimi bölümleri, öteki gazetelerde de olduğu için onlar da haberi sürdürdüler.


Resmi ekleyen

#10
Sema

Sema

    Ne Mutlu Türküm Diyene!!

  • Yönetici
  • 5.470 İleti
  • Gender:Female
  • Interests:Mustafa Kemal ATATÜRK, Türk Tarihi, Türk Edebiyatı, Türk Kültürü, Ülke Gündemi, Siyaset ve Köşe Yazıları...
Resmi ekleyen

Ahmet Necdet Sezer’in, Başbakan Bülent Ecevit’in telefonda yaptığı Cumhurbaşkanlığı önerisine yanıtı şu oldu

‘Başka adayınız yoksa peki’

Cumhurbaşkanlığı için pek çok kişinin adının geçtiği bir dönemde Başbakan Ecevit, öneriyi Sezer’e götürdü. Sezer’in telefonla yapılan bu öneriye yanıtı şu oldu: “Aslında başka bir aday bulursanız daha iyi olur. Ama yoksa kabul edebilirim...” Nisan 2000’de Anayasa Mahkemesi Başkanı olan Sezer’in adaylığı böyle gerçekleşti. Sezer, yıllar sonra o günü anlatırken şöyle demişti: “Keşke Ecevit’e, bir kere daha düşünün, başka bir aday bulabileceğinizi sanıyorum deseydim!”

Gerilimli yılların tam ortasında yer alan 10. Cumhurbaşkanı Ahmet Necdet Sezer’i anlatmaya, bu görevi kabul ettiği günden başlamak gerekiyor. Çünkü bu koltuk için pek çok kişinin adının geçtiği bir dönemde, Başbakan Ecevit öneriyi ona götürdü. Sezer’in telefonla yapılan bu öneriye yanıtı şu oldu:

“Aslında başka bir aday bulursanız daha iyi olur. Ama yoksa kabul edebilirim...”

Nisan 2000’de Anayasa Mahkemesi Başkanı olan Sezer’in adaylığı böyle gerçekleşti.

Yıllar sonra o günü anlatırken şöyle demişti:

“Keşke Ecevit’e, bir kere daha düşünün, başka bir aday bulabileceğinizi sanıyorum deseydim!”

Sezer’in adaylığı kesinleştiği gün telefonla aradım. Evden konuştuk. Bir anlamda devlet görevi olduğunu söyledi. Kısa bir değerlendirme yaptıktan sonra ekledi:

“Bunları yazmamak üzere söylüyorum.”

O gün hem sevinmiştim hem üzülmüştüm.

Sevinmiştim...

Sezer çok büyük olasılıkla Cumhurbaşkanlığı koltuğuna oturacaktı ve yine büyük olasılıkla diyalog kurabilecektik...

Üzülmüştüm...

Bu diyaloglardaki sohbetlerin yazılmasını istemeyecek. Not tutmakla kalacağız, mesleki deyimle, içimiz şişecek...

Öyle de oldu...

Sezer, bize kapısını hep açık tuttu ama konuşulan konuları da hep kapalı tuttu.

Ama biz de verdiğimiz sözü hep tuttuk!

Anlattığına göre başka gazetecilerle de belli diyalogları oldu. Ama söz verdiği halde dayanamayıp yazanlar olmuş. Onlarla diyaloğu kesmiş. Sözünü tutanlarla diyaloğa devam etmiş.

Sezer’in cumhurbaşkanlığı için şu söylenebilir:

Nasıl başladıysa öyle devam etti. Köşk, onu hiç ama hiç değiştirmedi.

2009’un başında son kitabımı vermek üzere Gölbaşı’ndaki konutuna gittiğimde dayanamayıp sormuştum:

- Böyle bir makam nasıl sizi milim değiştirmedi?

Her zamanki yarı gülümsemesiyle, “Neysem oyum” demekle yetindi.

Resmi ekleyen

Cumhurbaşkanlığı’na seçilen Ahmet Necdet Sezer koalisyon hükümetinin bakanları tarafından ayakta alkışlandı. Sezer’in “hukukun üstünlüğünü” her şeyin üzerinde tuttuğu çok kısa sürede anlaşıldı. Hukuka uygun olmadığını düşündüğü hükümet kararnamelerini onaylamadı.

Sezer’in hesabı: 7x365=2555

Köşk’e 16 Mayıs 2000’de çıkan Sezer, görevi süresince hukukun üstünlüğünü her şeyin üzerinde tuttu. Ecevit hükümeti döneminde de AKP iktidarında da “Eğriye eğri, doğruya doğru” dedi

Cumhurbaşkanı Ahmet Necdet Sezer 16 Mayıs 2000’de Çankaya Köşkü’ne çıktıktan sonra bir hesap yaptı:

Kaç gün bu makamda kalacağım?

7 ile 365’i çarptı ve buldu:

2555 gün.

İlhan Selçuk’la makamında sohbet ederken bize bunu anlattığında; o gün, kaç gününün kaldığını da söylemişti.

Çankaya Köşkü’nün çok güzel bir bahçesi var. Güllerle dolu bölüm... Çam ağaçlarının altındaki yürüme yerleri... Atatürk’ün kullandığı köşkün çevresi...

‘ŞAFAK KAÇ?’


Sezer ilk günlerde bahçede dolaşırken nöbetçi asker selam vermiş. Sezer de selamı aldıktan sonra sormuş:

- Şafak kaç?

Asker 100’lü bir rakam söylemiş.

Sezer şu karşılığı vermiş:

- Hadi iyisin... Az kalmış... Benimki senden çok!..

Köşk’teki makamına bu kadar yalın bakan Sezer’in ilk aylarda nasıl bir kişi olduğu anlaşılamadı. Birbiriyle zıt yorumlar yapanlar oldu. Yargının içinden bile birbiriyle çelişen yorumlar geldi.

Sezer’e sormuştum:

Kendinizi anlatma kaygınız yok mu?

Şu karşılığı vermişti:

- Sayın Balbay, bir ilçede hâkimliğe başlarsınız; hiç konuşmanız gerekmez. Gidip geldiğiniz yerlerden, okuduğunuz gazeteden, verdiğiniz bir iki karardan, davalı-davacılarla araya koyduğunuz mesafeden kim olduğunuzu bir ayda anlarlar. İlçede böyledir. İlde ise 6 ayda anlarlar. Şimdi düşünüyorum, beni Köşk’te en geç bir yıl içinde anlayacaklar.

HUKUKUN ÜSTÜNLÜĞÜNÜ HER ŞEYİN ÜZERİNDE TUTTU


Gerçekten de öyle oldu. Sezer’in “hukukun üstünlüğünü” her şeyin üzerinde tuttuğu çok kısa sürede anlaşıldı. İlk anlayanlardan biri de herkesin tanıdığı bir isimdi:

Başbakan Bülent Ecevit!

Sezer’in Ecevit hükümeti ile ilişkileri ana konumuzun dışında... Ancak şunun altını çizmeden geçemeyeceğim:

Sezer, Ecevit hükümetinin icraatına nasıl yaklaştıysa, AKP hükümetine de öyle yaklaştı. Eğriye eğri dedi, doğruya doğru. Ecevit hükümeti döneminde kimi kararnameler Köşk’ten dönmeye başlayınca koalisyon kulislerinden şu sesler duyulmaya başlamıştı:

- Biz seçtik, bize muhalefet ediyor... Böyle şey olur mu?

Oldu... Sezer, Ecevit’in “çok ivedi”, “çok yaşamsal” dediği kararnameler için de tek ölçü kullandı:

Hukuk...

Hukuka uygun olmadığını düşündüğü hükümet kararnamelerini onaylamadı.


Resmi ekleyen




0 Kullanıcı konuyu okuyor

0 Kullanıcı, 0 Misafir, 0 Kayıtsız kullanıcı